یعنی چه
این واژه یک عبارت و فعل نهی در زبان عربی (صیغه مفرد مؤنث مخاطب) است که جهت بازداشتن یک فرد مؤنث از بلند کردن صدا، داد زدن، شیون کردن یا جیغ کشیدن به کار میرود.
تلفظ
این عبارت به صورت «لا تَصْرُخی» (با فتحة روی لام، فتحة روی تاء، سکون صاد، ضمّة روی راء و سکون خاء) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلید واژه خود «لا تصرخی» با تعداد ۷ حرف است که به عنوان معادل عربی «جیغ نزن مؤنث» شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی دقیقترین برگردان برای نهی از داد و جیغ زدن کلمات فوق هستند.
به عربی
خود این عبارت اصالتاً عربی است و از مترادفات همزبان آن میتوان به «لا تصیحی» و «اسکتی» (ساکت شو) اشاره کرد.
به فارسی
معادلهای دقیق روان و متداول این عبارت در زبان فارسی شامل جملات امریِ منفی مانند «داد نزن»، «فریاد نکش» و «ساکت باش» است.
در قرآن
عین صیغه و عبارت «لا تصرخی» در متن قرآن کریم نیامده است؛ با این حال ریشه ثلاثی مجرد آن یعنی (ص ر خ) در آیاتی نظیر آیه ۲۲ سوره ابراهیم در قالب واژه «مُصْرِخ» (به معنی فریادرس و کمککننده) به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل لا تصرخی
عبارت «لا تصرخی» یک ترکیب فعلی در زبان عربی است که از حرف نهی «لا» و فعل مضارع مجزوم «تصرخی» تشکیل شده است. این فعل از ریشه ثلاثی (صرخ) به معنی بلند کردن صدا، ناله و فریاد مشتق شده و ساختار آن به گونهای است که صراحتاً یک مخاطب زن یا مؤنث را از داد زدن و جیغ کشیدن بازمیدارد.
این واژه اگرچه اصالت فارسی ندارد، اما در متون آموزشی، دینی و آزمونهای زبان عربی در ایران کاملاً شناخته شده است. در فرهنگ عامه و ادبیات، ریشه این کلمه نشاندهنده حالتهای هیجانی شدید مانند ترس، خشم، شیون یا اعتراض است و نهی از آن، نمادی از دعوت به آرامش و تسلط بر رفتار در شرایط بحرانی به شمار میرود.
در حوزه قرآنی، هرچند این صیغه خاص مستقیماً در کتاب آسمانی ذکر نشده، اما مشتقات دیگر همخانواده آن مانند مُصرِخ (به معنای فریادرس) کاربرد دارند. همچنین در کاربردهای سرگرمی و جدول، این عبارت به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی برای راهنماهای مرتبط با نهی از فریاد در زبان عربی استفاده میشود.