یعنی چه
گناهان (شکل جمع گناه) به معنای انجام کارهای بد، زشت، جرم، خطا یا معصیت است. این واژه به هرگونه نافرمانی از قانون، اخلاق یا فرمانهای دینی اشاره دارد که مایه عقبماندگی از خیر و ایجاد پیامدهای منفی دنیوی یا اخروی برای فرد و جامعه میشود.
مترادف
واژههای هممعنی که برای اشاره به لغزشها، جرایم و رفتارهای ناشایست اخلاقی و قانونی استفاده میشوند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، با توجه به تعداد حروف و طراح سوال، میتوان از خود واژه یا جمعهای عربی آن استفاده کرد.
به انگلیسی
واژه Sin دقیقاً برای مفاهیم مذهبی و اخلاقی به کار میرود، در حالی که Crime بار حقوقی و قانونی دارد.
به عربی
زبان عربی برای انواع و مراتب گناهان واژههای دقیق و تفکیکشدهای دارد که به عنوان جمع مکسر به کار میروند.
در قرآن
خود واژه «گناه» به دلیل فارسی بودن در قرآن نیست، اما مفاهیم آن در قالب کلماتی مثل «ذنب» (گناهی که دنباله تلخ دارد)، «إثم» (گناهی که انسان را از خیرات عقب میاندازد)، «سیئة» (کار زشتی که مایه اندوه میشود) و «معصیت» به وفور در آیات مختلف برای اشاره به نافرمانیهای اخلاقی و مذهبی بررسی شده است.
جمعبندی و توضیح کامل گناهان
واژه «گناهان» به عنوان جمع کلمه گناه، ریشه در زبان فارسی میانه (پهلوی) دارد و در اصل از واژه «ویناس» به معنی خراب کردن، زوال و بزه گرفته شده است. این کلمه در فرهنگ عامه، ادبی و مذهبی ما کاربرد گستردهای دارد و دلالت بر رفتارهایی میکند که خارج از چارچوبهای اخلاقی، عقلانی، قانونی یا فرامین الهی رخ میدهند.
در ادبیات و نمادشناسی ادیان، گناهان معمولاً به صورت بار سنگین، زنجیرهای اسارت روح، ظلمت و تاریکی تصویر میشوند که قلب انسان را کدر میکنند. توبه و انجام کارهای نیک (حسنات) همواره به عنوان نقطه مقابل و پاککننده اثرات این لغزشها در نظامهای اخلاقی معرفی شدهاند.