یعنی چه
فرزند ذکور یک ترکیب وصفی متشکل از یک واژه فارسی (فرزند) و یک واژه عربی (ذکور، جمعِ ذَکَر) است و در اصطلاح به فرزند پسر یا اولاد نرینه اشاره دارد. این واژه در متون حقوقی، فقهی و اداری برای تعیین جنسیت فرزندان مذکر کاربرد فراوان دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب واژگانی به صورت «فَرزَندِ ذَکور» (farzand-e zakoor) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و معماها، اگر برای راهنمای «فرزند پسر یا اولاد مذکر» یک عبارت ۹ حرفی خواسته شود، پاسخ دقیق آن «فرزند ذکور» است. کلمات کوتاهتر مانند پسر، ابن یا پور نیز به عنوان جایگزین مطرح میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به فرزند ذکور بسته به بافت متن از واژههای Son (پسر) یا اصطلاحات رسمیتر مانند Male child و Male offspring استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این مفهوم از واژههای «ابن» یا ترکیب «ولد ذکر» استفاده میشود. همچنین واژه «الذکور» در قرآن کریم (مانند آیه ۴۹ سوره شوری) به معنای فرزندان پسر به کار رفته است.
نماد چیست
از نظر بیولوژیکی و نجومی، فرزند ذکور با نماد دایره و پیکان رو به شمال شرق (♂) که نماد سپر و نیزه مارس است شناخته میشود. در ادبیات سنتی و فرهنگهای قدیمی نیز این واژه نماد استمرار نام خانوادگی، پشتوانه نیروی کار و ارثبری به شمار میآمد.
جمعبندی و توضیح کامل فرزند ذکور
عبارت «فرزند ذکور» یک ترکیب وصفی پرکاربرد در زبان فارسی است که از ادغام کلمه پارسی «فرزند» و واژه عربی «ذکور» (جمع مکسر ذَکَر) پدید آمده است. این اصطلاح دقیقاً به معنای فرزند پسر یا اولاد نرینه است و با وجود اینکه در اصل معنای جمع دارد، در زبان فارسی امروز به عنوان صفت برای مفرد نیز به کار میرود و در متون اداری، فقهی و حقوقی استفاده فراوانی دارد.
در فرهنگهای سنتی و متون کهن، فرزند ذکور جایگاه ویژهای به عنوان نماد استمرار نسل، نام خانوادگی و ارثبری داشته است. قرآن کریم نیز در سوره شوری با به کار بردن واژه «الذکور» به بخشش فرزندان پسر از سوی خداوند به انسانها اشاره میکند. امروزه در معادلهای بینالمللی این واژه مترادف با Son یا Male child است و در جداول کلمات متقاطع به عنوان یک پاسخ ۹ حرفی شناخته میشود.