یعنی چه
واژه مهلکی میتواند صفت همراه با «ی» باشد به معنای چیزی که خاصیت کشندگی و نابودکنندگی دارد، یا اسم مکان به معنی جایگاه خطرناک و ورطهای که موجب نابودی و هلاکت انسان میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «جایگاه نابودی»، «امر خطرناک» یا «محل هلاکت» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به اینکه واژه در متن به صورت صفت (امر مرگبار) یا اسم مکان (محل خطر) به کار رود، معادلهای انگلیسی آن متفاوت خواهد بود.
به عربی
این کلمه خود ریشه در زبان عربی دارد و در عبارات عربی متناسب با موقعیت ساختاری، به صورت صفت یا اسم مکان به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی اصیل و روان این کلمه شامل واژههایی چون کشنده، قتّال، فاجعهبار، سخت خطرناک، و در وجه اسمی آن، ورطه، لغزشگاه و نابودگاه است.
در قرآن
ریشه این کلمه (هـ ل ک) به دفعات در قرآن آمده است. واژه «مَهْلِک» به معنی محل یا زمان هلاکت در آیه ۴۹ سوره نمل (...مَا شَهِدْنَا مَهْلِکَ أَهْلِهِ...) و واژه «مُهْلِک» به معنی نابودکننده در آیه ۵۹ سوره قصص (...وَمَا کَانَ رَبُّکَ مُهْلِکَ الْقُرَىٰ...) ذکر شده است.
نماد چیست
این کلمه در فرهنگ نمادها نشان صریح ثبتشدهای ندارد، اما در ادبیات و فرهنگ عامه به عنوان استعارهای از وضعیتهای بدون بازگشت، سقوط، تاریکی و مواجهه با خطر قطعی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مهلکی
واژه مهلکی ریشه در زبان عربی و ماده «هـ ل ک» دارد. این کلمه بسته به ساختار و لحن جملات میتواند دو کارکرد متفاوت داشته باشد؛ در حالت اول به عنوان صفت نسبی به معنای امر یا پدیدهای بسیار خطرناک، مرگبار و کشنده به کار میرود و در حالت دوم به عنوان اسم مکان، به جایگاهی تاریک، ورطه یا محل سقوط و هلاکت اشاره دارد.
در ادبیات فارسی و متون کهن از جمله اشعار سعدی، وجه اسمی آن (مَهْلِک) برای توصیف شرایط یا مکانهای سخت و بحرانی استفاده شده است. همچنین ریشه و مشتقات این کلمه در قرآن کریم نیز برای هشدار درباره عاقبت گناهان و نابودی جوامع ستمگر به کار رفته است.
در مجموع، این واژه بار معنایی بسیار سنگین و هشداردهندهای دارد و همواره تداعیکننده مفاهیمی چون خطر محض، مرگ تلخ و شرایط بحرانی بیبازگشت در ذهن مخاطب است.