یعنی چه
«عمرو بن خلف» یک واژه یا اصطلاح لغوی نیست، بلکه یک اسم خاص (علم) برای اشخاص در تاریخ صدر اسلام است. در منابع تراجم و رجال، این نام به عنوان اسم اصلی شخصیت تاریخی «المهاجر بن قنفذ» (از اصحاب پیامبر) ثبت شده است؛ همچنین در برخی منابع رجالی به راوی دیگری با همین نام که تضعیف شده اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «عَمْرو» (واو آخر خوانده نمیشود و برای تمایز از عُمر است)، «بْن» (به معنای پسر) و «خَلَف» (با فتح خاء و لام) میباشد.
در جدول
در جدولهای شرح در متن و کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً ۹ حرف دارد.
به انگلیسی
نگارش لاتین این نام خاص بر اساس آوانگاری استاندارد عربی صورت میگیرد.
به فارسی
ترجمه تحتاللفظی این اسم خاص عربی به فارسی «عمرو پسر خلف» است. کلمه عمرو از ریشه عمر (آبادانی و طول عمر) و خلف به معنی جانشین یا فرزند صالح است.
در قرآن
عبارت «عمرو بن خلف» در قرآن وجود ندارد. گاهی به دلیل تشابه اسمی با «ابی بن خلف» یا «امیة بن خلف» (از دشمنان پیامبر که آیاتی درباره آنها نازل شده) اشتباه میشود، اما خود این شخص در قرآن ذکری ندارد.
نماد چیست
«عمرو بن خلف» یک نام تاریخی محض است و در فرهنگ، اسطورهشناسی یا ادبیات فارسی و عربی به عنوان نماد یا استعاره از مفهوم خاصی به کار نمیرود.
جمعبندی و توضیح کامل عمرو بن خلف
عبارت «عمرو بن خلف» برخلاف کلمات عمومی زبان، یک واژه معنایی نیست بلکه یک اسم خاص (علم) متعلق به تاریخ صدر اسلام است. بر اساس کتابهای تراجم و رجال مانند الاستیعاب و الاصابه، این نام متعلق به شخصیتی است که در تاریخ بیشتر با لقب خود یعنی «المهاجر بن قنفذ التیمی» شناخته میشود و از اصحاب پیامبر اسلام (ص) به شمار میرفته است.
از نظر ریشهشناسی لغوی، بخش اول آن یعنی «عمرو» با ریشه ع م ر به معنای زندگی و آبادانی مرتبط است و بخش دوم یعنی «خلف» به معنای جانشین یا فرزند باقیمانده است. در برخی منابع رجالی حدیثی نیز از فردی به همین نام یاد شده که در سلسله سند برخی احادیث قرار دارد و مورد نقد رجالشناسان واقع شده است.
این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع یک ترکیب ۹ حرفی را تشکیل میدهد. از آنجا که یک اسم خاص تاریخی است، مفاهیمی چون متضاد یا کاربرد نمادین اصطلاحی برای آن معنا ندارد و نباید آن را با کافران مشهوری چون امیة بن خلف که در قرآن به آنها اشاره شده، اشتباه گرفت.