یعنی چه
واژه «خشتر» (یا خْشَثْرَ) در ریشهشناسی زبانهای ایرانی به مفهوم سلطه، توانایی، ملوکیت و پادشاهی عادلانه است که مفهوم قدرت شایسته و حکومت درست را میرساند.
تلفظ
این واژه در پارسی باستان به صورت خْشَثْرَ تلفظ میشده و امروزه به صورت خَشتَر خوانده میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه مفاهیم مربوط به اقتدار حکومتی و قلمرو پادشاهی را پوشش میدهند.
به عربی
در زبان عربی واژههایی که به مفهوم اقتدار، فرمانروایی و فرمان دادن اشاره دارند، معادل آن محسوب میشوند.
به ترکی
در ترکی مدرن و عثمانی، کلماتی که نشاندهنده حاکمیت مستقل و پادشاهی هستند به عنوان معادل به کار میروند.
به فارسی
این واژه در سیر تحول خود به زبان فارسی امروزی، به کلماتی مانند «شهر» (که ابتدا به معنی کشور بوده) و «شهریار» تبدیل شده است.
نماد چیست
در سنت زرتشتی، این واژه با امشاسپند «خْشَثْرَ وَئیریه» (شهریور) پیوند دارد که نماد شهریاری آرمانی و نیروی ایزدی است و در جهان مادی، نگهبان فلزات شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل معنی خشتر
واژه «خشتر» یک واژه اصیل و کهن متعلق به زبانهای ایران باستان (پارسی باستان و اوستایی) است که در فارسی امروز به صورت مستقل و روزمره کاربرد ندارد. این کلمه در اصل به معنای شاهی، فرمانروایی، قدرت، حاکمیت و کشور است و نشاندهنده اقتدار و سلطه مشروع و عادلانه در فرهنگ ایران زمین است.
در سیر تحول زبان، این واژه ریشه کلماتی مانند «شهر» (که در قدیم به معنی کشور بوده)، «شهریار» و نامهایی چون «خشایارشا» شده است. همچنین در اساطیر و آیین زرتشتی، با امشاسپند شهریور گره خورده و نماد قدرت اخلاقی و ایزدی و محافظ فلزات در جهان مادی است.