یعنی چه
تاوان دادن به معنای پرداخت غرامت، جریمه یا عوضِ آسیب و زیانی است که به کسی یا چیزی وارد شده است. در مفهوم گستردهتر و معنوی، این واژه به معنای پاسخگویی در برابر یک خطا، تحمل پیامدهای منفی اشتباهات و چشیدن مکافات عمل (کارما) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [تـاوانْ دادَنْ] است که در آن واژه نخست با صدای کشیده «آ» آغاز میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، برای این عبارت ۹ حرفی میتوان از پاسخهای هممعنی مانند غرامت دادن، تقاص پس دادن یا جریمه دادن استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن و حقوقی یا عمومی بودن آن، از واژگان متفاوتی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مفهوم جبران زیان مادی با تعویض و مفهوم معنوی یا دینی آن با کفاره قرابت دارد.
به ترکی
در ترکی استانبولی اصطلاح بدَل اودمک دقیقاً معادل اصطلاح فارسی تاوان دادن در بافتهای اجتماعی و عاطفی است.
نماد چیست
این اصطلاح در فرهنگ و ادبیات فارسی نماد بازگشت ناگزیر پیامد اعمال انسان به خود اوست. در شعر کلاسیک، به ویژه در آثار عرفانی، تاوان دادن جلوهای از تجلی عدالت ازلی و گاهی به معنای پرداخت بهای سنگین عشق یا اشتباهات بنیادین بشر تلقی میشود.
جمعبندی و توضیح کامل تاوان دادن
عبارت «تاوان دادن» یک مصدر مرکب اصیل پارسی است که ریشه واژه «تاوان» در آن به زبان پهلوی (tāvān) بازمیگردد و همریشه با واژه توانستن است. این کلمه در گذر زمان معنای غرامت، جریمه و بدل خسارت را به خود گرفته است و ساختار مادی آن در حقوق به معنای جبران ضررهای مالی به کار میرود.
در فرهنگ عامه و ادبیات ایرانی، این واژه فراتر از یک اصطلاح مادی، بار معنایی عمیقی پیدا کرده و به مفهوم مکافات عمل یا کارما اشاره دارد؛ یعنی هر تغییری در تعادل جهان یا آسیب به دیگری، نیازمند بازگشت بها و جبران از سوی فاعل است تا عدالت برقرار شود.