یعنی چه
مغموس واژهای است کلاسیک و برگرفته از ریشه عربی غمس که به معنای فرو بردن چیزی در آب یا هر مایع دیگری است. در کاربردهای حقیقی به هر شیء یا مادهای که در مایعی غوطهور یا به آن آغشته شده باشد مغموس میگویند. این واژه در ادبیات و متون اخلاقی کاربردی مجازی نیز دارد و برای توصیف فردی به کار میرود که کاملاً در یک وضعیت، حس، یا شرایط ناخوشایند مانند گناه، اندوه، درد یا مادیات دنیا غرق و گرفتار شده است.
تلفظ
این کلمه به صورت مَغْموس (با فتح ميم و سکون غین) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه مغموس به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر فروبرده شده، غوطهور یا آغشته به کار میرود و یک کلمه ۵ حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم مغموس از واژگانی استفاده میشود که به قرارگیری درون یک مایع یا احاطه شدن کامل توسط یک محیط اشاره دارند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی افعال و صفاتی که از ریشههای غوطهوری و فرو بردن اشیاء میآیند، معادل دقیق مغموس هستند.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی برای این کلمه شامل واژههایی چون غوطهور، فروبرده، غرقاب، آغشته و یا پرمایه هستند که بسته به متنِ کاربرد انتخاب میشوند.
نماد چیست
در متون عرفانی، اخلاقی و اصطلاحات فقهی، مغموس نماد احاطه همهجانبه یک وضعیت بر انسان است؛ به گونهای که فرد اراده یا هویت مستقل خود را در آن حالت (مثل غوطهور شدن در نور الهی یا غرق شدن در دریای گناه و مادیات) از دست داده باشد.
جمعبندی و توضیح کامل مغموس
واژه مَغموس یک اسم مفعول عربی از ریشه «غ م س» است که در اصل به معنای فرو بردن و غوطهور ساختن اجسام در مایعات به کار میرود. این واژه نباید با کلمه مَغموم به معنای غمگین و اندوهگین اشتباه شود، هرچند که در ادبیات فارسی مجازاً برای افرادی که در اندوه یا گناه غرق شدهاند، صفت مغموس را به کار میبرند.
در کاربردهای اصطلاحی و فقهی، ریشه این واژه در عبارت «یمین غموس» بسیار شناخته شده است که به معنای سوگند دروغی است که صاحبش را در گناه غرق میکند. در مجموع، مغموس نشاندهنده احاطه کامل و نفوذ یک ماده یا یک حالت روحی و معنوی به تمام زوایای یک شیء یا یک انسان است.