یعنی چه
واژه «قوابل» جمع مؤنث کلمه «قابله» است و به زنان زایمانیار یا ماماها اشاره دارد که در گذشته و امروز به مادران در وضع حمل کمک میکنند. در متون کهن عربی، این کلمه در عبارت «قوابل الأمر» به معنای آغاز و اوایل کارها نیز به کار رفته است.
تلفظ
این کلمه بر وزن فَواعِل (جمع مکسر مؤنث) است و به صورت غَ/قَوابِل تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «قوابل» به عنوان پاسخ پنجحرفی برای راهنماهایی مثل «ماماها»، «زنان زایمانیار» یا «جمع قابله» کاربرد دارد.
به عربی
واژه قوابل اصالتاً عربی و جمع مکسر کلمه قابله است. در زبان عربی معاصر علاوه بر این واژه، از کلمات قابلات و دایات نیز استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی برای اشاره به مفهوم این کلمه از واژههای ماماها، دایهها، زایمانگران، قابلهها و در اصطلاحات کهنتر از «پیشداران» استفاده میشود.
در قرآن
خود کلمه «قوابل» در متن قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، ریشه ثلاثی مجرد آن یعنی «ق-ب-ل» در قالب کلماتی مانند قَبِلَ، تَقَبَّلَ، قَبُول و مُقْبِلین در آیات متعددی به کار رفته است.
نماد چیست
اگرچه برای شکل جمع (قوابل) نماد مجزایی ثبت نشده، اما مفرد آن یعنی قابله یا ماما در فرهنگ و ادبیات نمادی از تولد، نوزایی، واسطه پنهان آفرینش و رازنگهداری اسرار زندگی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل قوابل
واژه «قوابل» یک اسم جمع مکسر عربی از ریشه «ق-ب-ل» است که به زبان فارسی وارد شده و به معنای ماماها یا زنان زایمانیار میباشد. علت نامگذاری ریشه این کلمه به پذیرش و استقبال برمیگردد؛ چرا که ماما نخستین کسی است که نوزاد را هنگام تولد پذیرا میشود و در آغوش میگیرد.
این واژه در متون کهن و ادبیات رسمی کاربرد داشته و امروزه بیشتر در مسابقات اطلاعات عمومی و جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک کلمه پنجحرفی مطرح میشود. در کاربردهای بسیار نادر قدیمی نیز به معنای سرآغاز و ابتدای کارها استفاده شده است.