یعنی چه
علم سحر به معنی آموختن و بهکارگیری روشهایی است که به وسیله آنها اعمالی خارقالعاده، پنهان یا مرموز انجام میشود تا در نظام ادراکی، ذهن یا جسم دیگران تأثیر بگذارد. این کار غالباً با فریب دیداری، چشمبندی یا تأثیرات روانی همراه است و موجب تصوّر خلاف واقع در بیننده میشود.
تلفظ
این عبارت ترکیبی متشکل از دو واژه است: «عِلم» با کسر عین و سکون لام، و «سِحر» با کسر سین و سکون حاء.
در جدول
در اصطلاح طراحان جدول، اگر به دنبال یک عبارت ۶ حرفی برای جادوگری یا دانش افسونگری باشید، پاسخ خود واژه «علم سحر» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به نوع و کاربرد، از واژههای متنوعی برای رساندن مفهوم سحر و جادوگری استفاده میشود.
به عربی
ریشه اصلی این واژه عربی (س - ح - ر) است و در زبان عربی به هر امر پنهان و دگرگونکننده واقعیت اطلاق میشود.
در قرآن
واژه سحر و مشتقات آن دهها بار در قرآن کریم آمده است. قرآن سحر را به دو دسته تقسیم میکند: یکی سحر تخییلی مانند ریسمانهای ساحران فرعون که در چشم مردم به حرکت درآورده شد (آیه ۶۶ سوره طه)، و دیگری سحر مؤثر که دارای اثر واقعی روانی مانند ایجاد تفرقه میان زوجین است (آیه ۱۰۲ سوره بقره). در دیدگاه قرآنی، آموختن و کاربست سحر ممنوع و در ردیف کفر قرار دارد.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و لغوی، علم سحر نمادِ ساختارمندِ واحدی ندارد؛ اما به طور کلی در ادبیات و فرهنگ عامه، جادو با ابزارهایی چون عصا، کتابهای کهن غریبه یا خطوط مرموز پیوند خورده و مظهر فریب، توهم و قدرتهای پنهان غیرطبیعی در تقابل با حقیقت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل علم سحر
علم سحر در لغت و اصطلاح به دانش یا ادعای شناخت روشهایی گفته میشود که از طریق آنها اعمالی خارقالعاده، پنهان و مرموز برای دگرگون کردن واقعیت در ذهن یا جسم دیگران انجام میگیرد. ریشه این واژه عربی است و در اصل به هر امر مخفی و فریبندهای اشاره دارد که موجب پدید آمدن تصورات خلاف واقع در بیننده میشود.
در متون دینی و به ویژه قرآن کریم، این پدیده به طور جدی مورد بحث قرار گرفته و به دو دستهٔ چشمبندی (تخییلی) و دارای اثر واقعی (مانند ایجاد تفرقه) تقسیم شده است. اسلام آموزش و بهکارگیری این دانش ادعایی را به شدت مذموم دانسته و آن را در تقابل با معجزه و حقیقتِ الهی قرار میدهد.
امروزه در فرهنگ عامه و ادبیات، علم سحر به عنوان نمادی از قدرتهای مرموز، غیرطبیعی و ترفندهای فریبنده شناخته میشود که با ابزارهای کهن و خطوط غریبه گره خورده است، هرچند که از منظر علمی و تجربی فاقد پایه و اساس سنجشپذیر است.