یعنی چه
این عبارت یک ترکیب وصفی است و به هر نوع میوهای اطلاق میشود که به طور طبیعی دارای عطر، بو و رایحه خوش، دلپذیر و نافذ باشد. در زبان فارسی، این ترکیب معمولاً ذهن را به سمت میوههای خاصی مانند «به»، «سیب»، «بالنگ» یا «دستنبو» هدایت میکند که بوی خوش آنها در فضا میپیچد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [میوه ای مُعَطَّر] است. واژه اول یعنی میوه ریشه پارسی میانه دارد و واژه دوم یعنی معطر، واژهای عربی با تشدید روی حرف طاء است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «میوه ای معطر»، علاوه بر نام خودِ ترکیب که دقیقاً ۱۰ حرف دارد، بسته به تعداد حروف خواسته شده، کلماتی نظیر «به»، «بالنگ»، «ترنج» یا «دستنبو» نیز به کار میروند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف میوهای که بوی خوشی از خود ساطع میکند، از صفتهای fragrant یا aromatic به همراه کلمه fruit استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، واژه «فاکهة» به معنای میوه است و برای توصیف خوشبو بودن آن از صفات «عطرة» یا «عطرية» استفاده میشود.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، میوههای خوشبو و معطر نمادی از طراوت، پاکی، برکت و لذتهای حسی و معنوی هستند. همچنین در متون روایی و عرفانی، عطر خوش میوه به مومن راستین، رزق حلال و تجلی حقیقت تشبیه شده است.
جمعبندی و توضیح کامل میوه ای معطر
عبارت «میوه ای معطر» یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است که از ادغام اسم «میوه» (با ریشه پارسی میانه) و صفت «معطر» (با ریشه عربی از ماده عطر) شکل گرفته است. این اصطلاح به طور مستقل یک مدخل لغوی خاص نیست، بلکه توصیفی است برای هر ثمره گیاهی که رایحه عطرآگین و دلپذیری در فضا پراکنده میسازد.
در فرهنگ عامه و طراحان جدول، این ترکیب دقیقاً از ۱۰ حرف تشکیل شده است، اما غالباً به عنوان راهنمایی برای دسترسی به پاسخهایی چون «به»، «بالنگ»، «دستنبو» یا «سیب» استفاده میشود. این میوهها در ادبیات نماد عشق، سلامتی، برکت و پاکی هستند و در روایات نیز جایگاه ستایششدهای دارند.