یعنی چه
عکار در لغت به عنوان صفت مبالغه به معنی مردی است که در جنگ پیدرپی و مکرر به دشمن حمله میکند و پس از عقبنشینی تاکتیکی، دوباره هجوم میآورد. همچنین این واژه در جغرافیا نام یک استان و شهرستان بزرگ و سرسبز در شمال کشور لبنان است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت عَکّار (Ak-kār) است که عین مفتوح، کاف مشدد و مفتوح به همراه الف کشیده خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «بسیار حملهکننده در جنگ»، «جنگجوی تهاجمی» یا «استانی در لبنان»، واژه ۴ حرفی «عکار» قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای کاربرد وصفی و نظامی آن از اصطلاحاتی مانند Frequent charger یا Aggressive fighter و برای نام جغرافیایی آن از واژه Akkar استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در متون کلاسیک به همان صورت عَکّار در معنی کرّار یا به عنوان اسم علم برای اشخاص و مکانها به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون حملهکننده مکرر، جنگاور تهاجمی، یورشگر و رزمنده دلاور است.
جمعبندی و توضیح کامل عکار
واژه «عکار» یک صفت مبالغه اصیل عربی از ریشه (ع-ک-ر) است که در متون کلاسیک نظامی و لغوی به معنای جنگجویی به کار میرود که در میدان نبرد بارها و پیدرپی به دشمن یورش میبرد و عقبنشینیهای او تاکتیکی و برای حمله مجدد است. این کلمه از نظر معنایی شباهت بسیار زیادی به واژه معروف «کرار» دارد و مظهر شجاعت و تاختوتاز به شمار میرود.
علاوه بر این کاربرد توصیفی و کهن، عکار در جهان امروز بیشتر به عنوان یک نام جغرافیایی شناخته میشود؛ چرا که نام یکی از استانهای اصلی و سرسبز در شمال کشور لبنان (استان عکار) است. این واژه در قرآن کریم به کار نرفته و در زبان فارسی نیز بیشتر در لغتنامهها و به عنوان یک کلمه چهارحرفی در جدولها کاربرد دارد.