یعنی چه
عقیبا بن یوسف (که بیشتر به ربی عقیبا شهرت دارد) یک اسم خاص مذهبی و تاریخی است. عقیبا شکل آرامی نام عبری یعقوب (به معنی محافظتشده یا پاشنه پا) است و بن یوسف به معنای پسر یوسف میباشد.
تلفظ
این عبارت تاریخی در زبان فارسی به صورت «عَقیبا بِن یوسُف» تلفظ میشود. در گویشهای غربی و عبری مدرن بیشتر به صورت آکیوا (Akiva) تلفظ میگردد.
در جدول
این کلمه دقیقاً ۱۱ حرف دارد و در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای سؤالاتی نظیر «فقیه بزرگ یهود» یا «نام اصلی ربی عقیبا» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در متون انگلیسی، دانشنامهها و مراجع تاریخی غربی، این شخصیت را با این نگارشها معرفی میکنند.
به عربی
در کتابهای تاریخ ادیان به زبان عربی، نام وی به همین صورت یا همراه با لقب حاخام (روحانی یهودی) ذکر میشود.
به فارسی
برگردان معنایی لغوی آن در فارسی «یعقوب فرزند یوسف» است، اما در کتابهای تاریخ فلسفه و کلام فارسی به صورت ربی عقیبا یا آکیوا ثبت شده است.
نماد چیست
او در فرهنگ مذهبی نماد شگفتانگیز اراده و تغییر است؛ زیرا تا ۴۰ سالگی کاملاً بیسواد بود ولی با تلاش به بزرگترین عالم عصر خود بدل شد. همچنین او نماد شهادت و ایستادگی بر عقیده در برابر ظلم است.
جمعبندی و توضیح کامل عقیبا بن یوسف
عقیبا بن یوسف (حدود ۵۰ تا ۱۳۵ میلادی) که در منابع تاریخی به «ربی عقیبا» معروف است، یکی از ارکان اصلی تدوین فقه و سنتهای شفاهی یهود (میشنا) به شمار میرود. زندگی او روندی بسیار الهامبخش دارد؛ او در ابتدا چوپانی فقیر و کاملاً بیسواد بود، اما در سن چهل سالگی با حمایت و فداکاری همسرش قدم در راه دانش گذاشت و سرانجام به عالیترین جایگاه علمی و مذهبی زمانه خود دست یافت.
این شخصیت برجسته در جریان شورش بارکوخبا علیه امپراتوری روم، از مبارزات آزادیخواهانه مردم پشتیبانی کرد. او به دلیل سرپیچی از دستور رومیان مبنی بر ممنوعیت تدریس تورات دستگیر شد و پس از تحمل شکنجههای هولناک، در راه ایمان و عقیده خود جان باخت و به همین دلیل در تاریخ یهودیت جایگاهی والا دارد.