معنی
واژه «اطفال» در زبان فارسی به عنوان یک اسم جمع شناخته میشود و به معنای فرزندان کمسنوسال، کودکان و خردسالان است. این کلمه ریشه در زبان عربی دارد و برای اشاره به گروهی از بچهها در مراحل اولیه رشد و پیش از رسیدن به سن بلوغ به کار میرود.
یعنی چه
اطفال یعنی کسانی که در دوران کودکی و طفولیت به سر میبرند و به دلیل سن کم، نیاز به مراقبت و سرپرستی دارند. این واژه از نظر حقوقی و اجتماعی معمولاً به افراد زیر سن قانونی و بالغ نشده اطلاق میشود.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه سهحرفی عربی «ط - ف - ل» مشتق شدهاند که در اصلِ معنایی خود به لطافت، کوچکی و وابستگی اولیه اشاره دارد.
جمله سازی
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، اگر طراح از شما مترادف عباراتی همچون «بچهها» یا «کودکان» را در قالب یک واژه پنجحرفی بخواهد، پاسخ دقیق آن «اطفال» خواهد بود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سن و سیاق متن، از واژه عام Children یا واژه صمیمیتر Kids استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که این واژه اصالتاً عربی است، در زبان مبدأ نیز دقیقاً به همین صورتِ جمعِ مکسر برای اشاره به کودکان استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اطفال
واژه «اطفال» یکی از کلمات پرکاربرد و ریشهدار در زبان و ادبیات فارسی است که به عنوان جمع مکسر واژه «طفل» شناخته میشود. این کلمه به طور مستقیم به معنای کودکان، بچهها و خردسالان است و در متون رسمی، حقوقی و پزشکی (مانند طب اطفال) برای اشاره به افراد در سنین پیش از بلوغ کاربرد فراوانی دارد.
از نظر ریشهشناسی، این واژه از زبان عربی وارد فارسی شده و با کلماتی مانند طفولیت همخانواده است. در فرهنگ اسلامی و قرآنی نیز این کلمه هم به صورت مفرد و هم به صورت جمع (به ویژه در آیه ۵۹ سوره نور) به کار رفته است. در نگاه فرهنگی و نمادین، اطفال همواره یادآور مفاهیمی چون پاکی، معصومیت و آغاز زندگی هستند.