یعنی چه
حقیر شدن به معنای افتادن از اعتبار، مقام یا احترام است. این واژه زمانی به کار میرود که فرد یا چیزی دچار ذلت، فرومایگی یا کاهش شدید ارزش و منزلت اجتماعی و اخلاقی شود و در نظر دیگران یا خودش، کوچک و بیمقدار جلوه کند.
تلفظ
این عبارت ترکیبی به صورت حَقیر (با فتح ح و کسر ق) و شُدَن (با ضم ش و فتح د) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند خوار شدن، ذلیل شدن، پست شدن یا زبون گشتن به عنوان پاسخ و هممعنی برای این عبارت کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، از افعال مجهول یا عبارات ترکیبی فوق برای رساندن مفهوم کاهش ارزش و خواری استفاده میشود.
به عربی
ریشه این واژه عربی (ح ق ر) است و در زبان عربی مفاهیمی چون صغار و ذلت دقیقاً معادل خوار و ناچیز شدن هستند.
نماد چیست
در روابط اجتماعی و روانشناسی، این واژه نماد فروپاشی عزت نفس، ذلت و سقوط اعتبار اجتماعی است و بار معنایی منفی دارد. با این حال، در ادبیات عرفانی گاهی به عنوان نمادی از تواضع مطلق و شکستن غرور و نفس اماره در برابر عظمت الهی (به عنوان یک ویژگی اخلاقی مثبت) به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل حقیر شدن
عبارت «حقیر شدن» یک فعل مرکب در زبان فارسی است که از واژه عربی «حقیر» (به معنی کوچک و بیارزش) و فعل ربطی فارسی «شدن» ساخته شده است. این اصطلاح در وهله اول به معنای از دست رفتن عزت، اعتبار و جایگاه اجتماعی فرد اشاره دارد و نشاندهنده یک تجربه روانی یا اجتماعی تلخ و همراه با شکست است.
از نگاه لغوی، واژگانی نظیر خوار شدن، ذلیل شدن و پست شدن مترادفهای اصلی آن هستند و در نقطه مقابل، مفاهیمی چون عزیز شدن، سربلند شدن و بزرگ شدن قرار میگیرند. این کلمه در متون ادبی و فرهنگ عامه کاربرد وسیعی در توصیف احوالات انسانی دارد.
اگرچه این ترکیب فعلی به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده، اما مفاهیم ریشهای آن مانند «صاغرون» و «داخرین» که به خواری و ناچیزی گناهکاران اشاره دارند، به فراوانی در آیات الهی دیده میشوند که نشاندهنده بار معنایی عمیق آن در نکوهش تکبر و فرجام آن است.