یعنی چه
زبانهای آناتولی به مجموعهای از زبانهای کهن و ازبینرفته اطلاق میشود که در دوران باستان (هزاره دوم و اول پیش از میلاد) در منطقه آناتولی یا همان آسیای صغیر (ترکیه امروزی) به آنها تکلم میشد. این زبانها قدیمیترین شاخه جداشده از خانواده زبانهای هندواروپایی به شمار میروند و بررسی آنها اطلاعات بسیار ارزشمندی درباره ریشههای این خانواده بزرگ زبانی به دانشمندان ارائه کرده است. معروفترین زبان این گروه، زبان هیتی است.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت [زَ بان هایْ آ نا تُ لی] است که در آن کلمه اول با فتحه روی 'ز'، کلمه دوم به صورت نشانه جمع و کلمه سوم با ضمه روی 'ت' تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به سوالاتی مربوط به شاخه کهن زبانهای آسیای صغیر باستان یا قدیمیترین شاخه زبانهای هندواروپایی، عبارت ۱۴ حرفی «زبان های اناتولی» یا نام زبانهای زیرمجموعه آن مانند «هیتی» یا «لویی» است.
به انگلیسی
در متون علمی و زبانشناسی بینالمللی، این گروه از زبانها با اصطلاح Anatolian languages شناخته میشوند.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق و اصطلاحات همارز این واژه شامل «زبانهای آناتولیایی» و «زبانهای باستانی آسیای صغیر» است که در کتابهای تاریخ زبان و زبانشناسی تاریخی ایران به کار میروند.
نماد چیست
این اصطلاح زبانی نماد یا نشانه استاندارد مشخصی ندارد. با این حال، در پژوهشهای باستانشناسی و تاریخی، نمونههایی از «خط میخی هیتی» یا «هیروگلیفهای لووی» به عنوان نمادهای بصری و مکتوب برای معرفی این خانواده زبانی استفاده میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل زبان های اناتولی
زبانهای آناتولی گروهی از زبانهای باستانی و منقرضشده از خانواده بزرگ هندواروپایی هستند که در گذشتههای دور در منطقه آسیای صغیر یا ترکیه امروزی رواج داشتند. اهمیت این زبانها در علم زبانشناسی تاریخی به این دلیل است که آنها نخستین شاخهای بودند که از زبان هندواروپایی آغازین جدا شدند. واژه آناتولی خود ریشهای یونانی دارد و به معنای مشرق یا محل برآمدن خورشید است که به موقعیت جغرافیایی این منطقه نسبت به یونان اشاره میکند.
از میان زبانهای این خانواده، زبان هیتی به دلیل برخورداری از کتیبهها و آثار مکتوب فراوان به خط میخی، شناختهشدهترین و مهمترین زبان محسوب میشود. زبانهای دیگری مانند لویی، لیدیایی و لیکیایی نیز از دیگر اعضای این شاخه هستند که همگی تا قرون اولیه پس از میلاد و با گسترش زبان یونانی به طور کامل منقرض شدند و امروزه هیچ گویشور زندهای ندارند.