یعنی چه
اصحاب بوحنیفه (یا اصحاب ابوحنیفه) در اصطلاح فقهی و تاریخی به یاران، شاگردان و پیروان مکتب فقهی ابوحنیفه نعمان بن ثابت (بنیانگذار مذهب حنفی) اطلاق میشود. این گروه در مسائل فقهی، بهویژه در مواردی که نص صریح و روایتی وجود نداشت، به رأی، قیاس و اجتهاد عقلانی روی میآوردند و به همین دلیل در تاریخ فقه اسلام به «اهل رأی» یا «اصحاب رأی» شهرت یافتند.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «اَصْحابِ بوُحَنیفه» (as-hābe bū-hanīfe) است که در آن «بوحنیفه» مخفف و صورت رایج دیگر «ابوحنیفه» در زبان فارسی است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به عنوان پیروان مذهب حنفی یا شاگردان ابوحنیفه، خودِ عبارت «اصحاب بوحنیفه» با ۱۲ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این گروه از اصطلاحات مربوط به مکتب حنفی و پیروان ابوحنیفه استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی و رایج این عبارت شامل واژههایی چون حنفیان، پیروان مذهب حنفی، شاگردان ابوحنیفه و اهل رأی در متون تاریخ اسلام است.
نماد چیست
این عبارت در تاریخ فقه اسلامی نماد عقلگرایی فقهی و اجتهاد مبتنی بر قیاس و استحسان در برابر نقلگرایی و نصگرایی صرف (اصحاب حدیث) به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل اصحاب بوحنیفه
عبارت «اصحاب بوحنیفه» اشاره به مکتب فقهی و کلامی یاران و شاگردان ابوحنیفه نعمان بن ثابت دارد که مذهب حنفی، یکی از مذاهب چهارگانه اهل سنت را شکل دادند. این اصطلاح فقهی-تاریخی به طور خاص به فقهایی از مکتب کوفه اطلاق میشود که در استنباط احکام شرعی، زمانی که نص صریحی از قرآن و حدیث در دست نبود، به روشهای عقلی مانند قیاس و رأی متکی بودند.
در تقابلهای تاریخی فقه اسلامی، اصحاب بوحنیفه در برابر «اصحاب حدیث» قرار میگرفتند؛ چرا که اصحاب حدیث بر ظاهر روایات پایبند بوده و قیاس را رد میکردند، در حالی که پیروان ابوحنیفه به پویایی عقل در فقه باور داشتند. این عبارت اگرچه در قرآن نیامده است، اما ترکیبی از دو واژه عربی اصحاب (یاران) و بوحنیفه (مخفف ابوحنیفه) است که امروزه به عنوان یک اصطلاح تخصصی در تاریخ و فقه اسلامی شناخته میشود.