یعنی چه
«شتابآلود» یک صفت مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب «شتاب» (به معنی سرعت و تعجیل) و پسوند «-آلود» (به معنی آمیخته به چیزی یا دارای حالت آن) تشکیل شده است. این واژه برای توصیف رفتارها، کارها یا حالتهایی به کار میرود که همراه با تعجیل فراوان، بیقراری و بدون آرامش و دقت کافی انجام میشوند.
مترادف
این کلمات همگی در معنای انجام امور با سرعت بالا و همراه با بیقراری یا عدم تمرکز با شتابآلود قرابت معنایی دارند. در مقابل، واژههایی چون صبورانه، آرام، با درنگ و متأنیانه متضادهای آن محسوب میشوند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت شِتابْآلود (shetāb-ālūd) است که در آن حرف شین دارای کسره، باء ساکن و بخش دوم با الف ممدوده آغاز میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع کلمه «شتاب آلود» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «با عجله» یا «آمیخته به شتاب» استفاده میشود و دقیقاً ۸ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگان فوق دقیقترین معادلها برای رساندن مفهوم انجام کاری با سرعتِ همراه با دستپاچگی یا کمدقتی هستند.
به عربی
در زبان عربی مفاهیم مرتبط با این کلمه از ریشه «عجل» مشتق میشوند. خود واژه شتابآلود به دلیل ریشه فارسی در قرآن نیامده اما مفاهیم نزدیک به آن مانند عجول بارها ذکر شده است.
نماد چیست
این واژه یک صفت کیفی و حالتی است و نماد مادی یا سنتی خاصی در فرهنگها ندارد؛ اما در زبان و ادبیات فارسی مظهر و نماد کارهای نسنجیده، بیصبری، دستپاچگی و تصمیمگیریهای بدون تامل و تفکر عمیق به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل شتاب آلود
واژه «شتابآلود» صفت مرکب اصیل فارسی است که از ترکیب اسم مصدر «شتاب» و پسوند «آلود» پدید آمده و بیانگر حالتی از کار یا رفتار است که با عجله، تندی و بدون درنگ و عاقبتاندیشی صورت میپذیرد. لغتنامههای معتبری چون دهخدا، معین و عمید این واژه را به معنای دستپاچگی و تندی رفتار ثبت کردهاند که پیامد آن معمولاً کاهش دقت و تمرکز است.
گرچه این واژه به دلیل ساختار فارسی خود در قرآن کریم وجود ندارد، مفهوم اخلاقی و رفتاری آن که همان شتابزدگی منفی است، با واژههایی نظیر «عجول» در آیات الهی مورد اشاره قرار گرفته که انسان را از رفتارهای ناگهانی برحذر میدارد. این اصطلاح در فرهنگ زبانی ما نقطه مقابل مفاهیمی چون صبوری، تأنّی و آرامش به شمار میرود.