یعنی چه
زادوولد به معنای اسم مصدر از زادن و ولد، یعنی فرآیند طبیعی فرزندآوری، تولید مثل و تکثیر نسل در میان انسانها و سایر موجودات زنده است که باعث بقا و تداوم حیات میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً با راهنماهایی چون «تولید مثل»، «توالد و تناسل» یا «فرزندآوری» ظاهر میشود و خود واژه دارای ۷ حرف است.
به انگلیسی
برای مفاهیم علمی زیستشناسی از Reproduction، برای جنبههای انسانی و مذهبی از Procreation و در خصوص جانداران و حیوانات معمولاً از واژه Breeding استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و سره فارسی یا ترکیبات روان آن شامل واژههایی چون زایش، فرزندآوری، بچهدار شدن و تکثیر نسل است. این واژه خود یک ترکیب عطفی فارسی-عربی (زاد + ولد) است.
در قرآن
خود واژهٔ ترکیبی «زادوولد» در متن قرآن نیامده است، اما مفاهیم همارز آن مانند تکثیر نسل و بقای انسان در آیاتی نظیر «بَثَّ مِنْهُما رِجالاً كَثِيراً وَ نِساءً» (نساء/۱) و واژه «یذرؤکم» (شوری/۱۱) به وضوح مطرح شده است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه، اسطورهشناسی و نمادگرافی، زادوولد و باروری فراوان با نشانههایی چون خرگوش، ماهی، انار و در برخی فرهنگهای باستانی مانند مصر با سوسک سرگینغلتان (اسکاراب) شناخته میشود که همگی تجسم رشد، برکت و استمرار جامعه هستند.
جمعبندی و توضیح کامل زادوولد
واژه «زادوولد» یک ترکیب عطفی ساخته شده از بخش فارسی «زاد» (از مصدر زادن) و بخش عربی «ولد» (به معنی فرزند) است. این اصطلاح در زبان فارسی نشاندهنده فرایند حیاتی و طبیعی تولید مثل، فرزندآوری و تکثیر نسل در میان انسانها و سایر جانداران است که بقای حیات روی زمین را تضمین میکند.
این مفهوم از یک سو در بستر زیستشناسی و جمعیتشناسی بررسی میشود که شاخصهایی مانند نرخ باروری را در بر میگیرد و از سوی دیگر در فرهنگها، ادیان و اسطورهها به عنوان نمادی از برکت، فراوانی، تداوم نسل و پویایی جامعه محترم شمرده میشود. اگرچه خود این لفظ مرکب در متون کهن یا قرآن عیناً به کار نرفته، اما مفاهیم بنیادین آن همواره مورد توجه بوده است.