معنی
حشر و نشر در زبان فارسی به عنوان یک اصطلاح مرکب به معنی ارتباطات اجتماعی، آمیزش با مردم و همنشینی با افراد مختلف به کار میرود.
یعنی چه
این اصطلاح در گفتوگوهای عادی زمانی استفاده میشود که شخصی با دیگران همنشینی، دوستیافتن یا رابطه کاری و فامیلی مستمر برقرار میکند؛ یعنی گوشهگیر نیست و در جمع حضور فعال دارد.
مترادف
در زبان فارسی امروزی، کلماتی مانند معاشرت و مراوده دقیقترین همپوشانی معنایی را با این اصطلاح دارند.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، معمولاً خود واژه یا واژههایی مثل معاشرت است.
به عربی
در کاربرد امروزی عربی از واژههای معاشره و مخالطه استفاده میشود، هرچند اصل دو واژه حشر و نشر ریشه عربی دارند.
در قرآن
عبارت ترکیبی «حشر و نشر» به این صورت در متن قرآن نیامده است، اما واژه «حشر» به معنی گردآوردن انسانها در قیامت و «نشر» به معنی برانگیختن و زنده کردن بارها به صورت جداگانه در آیات استفاده شده است.
نماد چیست
در ادبیات و عرف روزمره، این اصطلاح نمادی از اجتماعی بودن و دوری از انزوا است. در اصطلاح دینی و کلامی نیز به طور غیرمستقیم تداعیکننده ناگزیر بودن تجمع همگانی در روز رستاخیز و معاد است.
جمعبندی و توضیح کامل حشر و نشر
اصطلاح «حشر و نشر» از کنار هم قرار گرفتن دو واژه با ریشه عربیِ «حشر» (به معنی گردآوردن و جمع کردن) و «نشر» (به معنی گستردن و پراکندن) ساخته شده است. اگرچه این ترکیب در ادبیات دینی و کهن بیشتر یادآور مفاهیم معاد، رستاخیز و تجمع ناگزیر انسانها در روز قیامت بوده، اما در سیر تحول زبان فارسی تغییر کاربرد داده است.
امروزه وقتی از حشر و نشر یک فرد صحبت میشود، مقصود اصلی میزان رفتوآمد، معاشرت، روابط اجتماعی و نشستوبرخاست او با دیگران است. این عبارت در واقع نشاندهنده خروج فرد از لاک تنهایی و انزوا و ورود او به شبکه ارتباطات انسانی و روزمره در محیطهای خانوادگی، کاری و دوستانه است.