یعنی چه
واژه فخیمه شکل مؤنث «فخیم» است که برای توصیف امور، ساختارها، مقامات یا القاب مؤنث یا جمع به کار میرود و بر ابهت، بزرگی، شرافت و ارزشمندی دلالت دارد.
مترادف
واژههایی چون باشکوه، مجلل، گرانمایه، عالیرتبه، سترگ و شریف از نزدیکترین هممعنیهای این کلمه هستند.
تلفظ
این واژه به صورت فَخیمه تلفظ میشود که فاء دارای فتحه، خاء دارای کسره کشیده و میم دارای فتحه است.
در جدول
پاسخ متداول در جدول برای کلمهای ۵ حرفی با معنای باشکوه یا بزرگ، خود واژه «فخیمه» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن میتوان از صفتهایی که ویژگی بزرگی، ابهت و وقار را میرسانند استفاده کرد.
به فارسی
برگردانها و معادلهای اصیل فارسی این واژه شامل شکوهمند، سترگ، باوقار و گرانقدر هستند.
نماد چیست
در ادبیات، امور عرفانی و متون سیاسی قدیمی (مانند اصطلاح دولت فخیمه در دورههای قاجار و پهلوی)، این کلمه نمادی از عظمت سلطنتی، وقار، شأن بالا و بزرگی همراه با احترام است.
جمعبندی و توضیح کامل فخیمه
کلمه فخیمه (مؤنث فخیم) یکی از واژگان کهن، ادیبانه و رسمی در زبان فارسی است که ریشه در زبان عربی (ثلاثی مجرد فخم) دارد. این واژه به طور کلی برای اشاره به هر چیز یا شخص دارای عظمت، ابهت، وقار و شرافت والا به کار میرود و مترادفهایی چون باشکوه، معظم و مجلل دارد.
در کاربردهای تاریخی و سیاسی، این صفت مکرراً برای توصیف دولتها، سفارتخانهها یا مقامات بلندپایه به کار میرفته است (مانند عبارت معروف دولت فخیمه بریتانیا). اگرچه خود واژه فخیمه در قرآن مستقیماً نیامده، اما همخانوادهها و ریشههای آن مفهوم جلال و عظمت را منتقل میکنند.