یعنی چه
تیر پیکاندار به نوعی تیر جنگی یا شکاری اطلاق میشود که بر خلاف تیرهای آموزشی یا چوبی ساده، در نوک آن یک سرپیکان تیز از جنس فلز، استخوان یا سنگ قرار دارد تا قدرت نفوذ و کشندگی مجهز به هدف را افزایش دهد.
تلفظ
این ترکیب وصفی در زبان فارسی به صورت «تِیرِ پِیکاندار» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «تیر پیکاندار» دقیقاً ۱۱ حرف دارد. همچنین واژههای کهن دیگری مانند خدنگ، یاسج و یغلغ نیز به عنوان پاسخهای جایگزین برای تیر نوکتیز استفاده میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به تیری که سرپیکان تیز دارد، عمدتاً از ترکیبات توصیفی مانند Pointed arrow یا واژههای تخصصیتر مثل Broadhead استفاده میشود.
به فارسی
در زبان و ادبیات فارسی، برای این واژه معادلها و مترادفهایی همچون تیر نوکتیز، خدنگ، ناوک (در شعر) و واژههای کهنتر نظیر یاسج و یغلغ وجود دارد.
نماد چیست
تیر پیکاندار در فرهنگ و نمادشناسی باستانی، مظهر سرعتِ بیامان، دقت بالا در هدفگیری، جنگاوری و قاطعیت است. در ادبیات عرفانی نیز گاه به عنوان نمادی از نفوذ قضا و قدر الهی یا تقدیر به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تیر پیکاندار
عبارت «تیر پیکاندار» یک ترکیب توصیفی و واژگانی در زبان فارسی است که از دو جزء «تیر» (سلاح پرتابی کمان) و «پیکاندار» (دارای سرپیکان تیز) تشکیل شده است. این اصطلاح به طور خاص به تیرهایی اشاره دارد که کاربرد نظامی یا شکاری داشته و با نوک فلزی یا استخوانی خود، قدرت شکافتن و نفوذ در هدف را دارند، که این امر آنها را از تیرهای ساده چوبی یا تمرینی متمایز میکند.
در متون کلاسیک فارسی و اصطلاحات جدول، برای این مفهوم از کلماتی مانند خدنگ و یاسج نیز یاد میشود. اگرچه خود این ترکیب مستقیماً در متون مقدسی مانند قرآن نیامده است، اما ریشههای معنایی ابزارهای پرتابی و تیراندازی تاریخچهای طولانی در فرهنگ عامه و اساطیر ایران دارد و همواره نمادی از سرعت، قاطعیت و دقتِ هدفگیری بوده است.