یعنی چه
«نام قدیم فردوس» اشاره به شهر تاریخی و کهن «تون» در استان خراسان جنوبی امروزی دارد. واژه تون در ریشههای اوستایی و پهلوی به معنای «توانا»، «شایسته»، «نیرومند» و «پایدار» است. همچنین در زبان فارسی قدیم به معنای «کارگاه بافندگی» یا «جایگاه بافتن پارچه» نیز به کار میرفته است، زیرا این شهر در گذشته از قطبهای بزرگ نساجی و زیلوبافی بوده است. در ادبیات عامیانه به گلخن و آتشدان حمام نیز تون میگویند، اما ریشه نام این شهر به بخش اول و دوم بازمیگردد.
تلفظ
این کلمه به صورت ضم اول یعنی «تُون» (Tūn / Toon) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «نام قدیم فردوس» دقیقاً ۱۲ حرف دارد و پاسخ کوتاه مورد نظر برای آن، کلمه ۳ حرفی «تون» است.
به انگلیسی
برای اشاره به نام تاریخی این شهر از Toon استفاده میشود و خود واژه فردوس به معنای بهشت، Paradise یا Heaven ترجمه میگردد.
به عربی
جغرافیدانان مسلمان و متون کهن عربی نام این شهر را به صورت «طون» ضبط کردهاند. واژه فردوس نیز در عربی معادل بالاترین مرتبه بهشت است.
به فارسی
در زبان فارسی، برگردان معنایی نام قدیم این شهر (تون) شامل مفاهیمی چون «توانمند»، «استوار»، «شایسته» و «کارگاه بافندگی» یا «گلخن» میشود.
جمعبندی و توضیح کامل نام قدیم فردوس
عبارت «نام قدیم فردوس» در واقع به تاریخچه شهر فردوس در استان خراسان جنوبی اشاره دارد. این شهر کهن و تاریخی در گذشته با نام «تون» شناخته میشد و از شهرهای مهم و پررونق ایالت قهستان قدیم بود. شهر تون به خاطر کارگاههای متعدد نساجی و زیلوبافی و همچنین پایداری در برابر حوادث طبیعی شهرت داشت، تا اینکه در سال ۱۳۰۸ خورشیدی نام آن به «فردوس» تغییر یافت.
از سوی دیگر، خود واژه «فردوس» ریشهای کهن در زبانهای ایرانی باستان (پردیس) دارد که پس از ورود به زبان عربی به شکل فردوس درآمده و در قرآن کریم نیز به عنوان بالاترین مرتبه بهشت (بهشت برین) یاد شده است. بنابراین در حل جدول و بررسیهای تاریخی، کلمه سه حرفی «تون» پاسخ مستقیم این عبارت است.