معنی
«بحراً» شکل منصوب (تنویندار) از واژه عربی «بحر» است. این واژه در متون ادبی و فصیح به عنوان قید به کار میرود و معنای «مانند دریا از نظر ژرفا و وسعت» یا «به صورت دریا» را افاده میکند.
یعنی چه
این کلمه زمانی استفاده میشود که بخواهند عظمت، بخشندگی، یا وسعت چیزی (مانند علم یا شجاعت) را به دریای بیکران تشبیه کنند.
مترادف
متضاد
ریشه
ریشه این واژه عربی و از مادت «بحر» است که در اصل به معنای شکافتن و وسعت یافتن زمین به واسطه آب فراوان است.
جمله سازی
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح ب، سکون ح و تنوین نصب در آخر به صورت «بَحْراً» است.
به انگلیسی
به عربی
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل عباراتی چون «دریاوار»، «چون دریا» و «از نظر وسعت مانند دریا» میباشند.
در قرآن
عین واژه «بحراً» با تنوین نصب در قرآن کریم نیامده است، اما ریشه اصلی آن یعنی «البحر» (دریا) و شکل تثنیه آن «البحرین» (دو دریا) مکرراً در سورههای مختلف مانند اعراف و الرحمن به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و زبان عامه، این واژه و ریشه آن نماد دانش بیپایان، عظمت و رازآلودگی است؛ کما اینکه به فرد بسیار دانا «بحر العلوم» میگویند.
جمعبندی و توضیح کامل بحرا
واژه «بحرا» (بَحْراً) یک واژه مستقل با ریشه اصیل فارسی نیست، بلکه یک صورت صرفی و نحوی (حالت منصوب با تنوین قیدساز) از کلمه عربی «بَحْر» به معنای دریا است که به زبان فارسی راه یافته است. در ادبیات فارسی و متون مذهبی، این ساختار بیشتر برای افاده معنی قیدی به کار میرود و به معنای «مانند دریا»، «دریاوار» یا «از نظر وسعت و ژرفا همچون دریا» است.
این کلمه در زبان فارسی کاربرد روزمره ندارد و بیشتر در متون کهن، احادیث نبوی یا عبارات کنایی به چشم میخورد؛ جایی که هدف، تشبیه عظمت، سخاوت، سرعت یا پهناوری چیزی به اقیانوس و دریای بیکران است. در حل جدول نیز این کلمه به عنوان یک واژه ۴ حرفی عربی شناخته میشود که ریشه در مفهوم آبهای گسترده دارد.