یعنی چه
واژه بیالتفات به فردی اشاره دارد که با سردی و بیمحلی رفتار میکند، از توجه کردن به دیگران خودداری میورزد و نسبت به پیرامون یا احساسات اطرافیانش غفلت و کملطفی نشان میدهد.
تلفظ
این کلمه از پیشوند نفی فارسی «بی» و واژه عربی «التفات» ساخته شده و به صورت کسر همزه در التفات تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت بیالتفات به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون بیتوجه یا بیاعتنا با تعداد ۸ حرف کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم بیالتفات در زبان انگلیسی میتوان از واژگانی که نشاندهنده عدم توجه، سردی عاطفی یا غفلت هستند استفاده کرد.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی شامل کلماتی چون بیاعتنا، کملطف، نامهربان، بیمبالات و سرد و بیاحساس است که همگی مفهوم رویگردانی و عدم عنایت را میرسانند.
نماد چیست
این واژه در ادبیات اسطورهشناسی نماد تصویری خاصی ندارد، اما در ادبیات غنایی و عاشقانه فارسی، مظهر و نماد رفتار سرد و بیاعتنای معشوق در برابر اشتیاق و نیاز عاشق به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بی التفات
واژه بیالتفات یک صفت مرکب پیشوندی در زبان فارسی است که از ترکیب پیشوند نفی «بی» و مصدری عربی از ریشه «ل-ف-ت» (به معنی گرداندن رو یا چشم به سویی) شکل گرفته است. این کلمه در لغتنامههای شاخصی چون دهخدا و عمید به معنای بیتوجهی، غفلت و کملطفی آمده و به فردی اطلاق میشود که از ابراز محبت یا توجه به دیگران خودداری میکند و رفتاری همراه با سردی و بیمحلی دارد.
اگرچه خود ترکیب فارسی بیالتفات در قرآن کریم نیامده است، اما ریشه فعلی آن در آیاتی مانند «ولا یلتفت منکم احد» به معنی رو برنگرداندن و به پشت سر نگاه نکردن استفاده شده است؛ همچنین مفهوم «اعراض» در کلام وحی با این معنا قرابت دارد. علاوه بر این، در علوم قرآنی و صنایع ادبی، «صنعت التفات» به عنوان یک آرایه بیانی برجسته برای تغییر ناگهانی لحن کلام و ایجاد شادابی در ذهن مخاطب شناخته میشود.
در حوزه فرهنگ و ادبیات فارسی، بیالتفاتی بیشتر در اشعار غنایی جلوهگر میشود؛ جایی که بیاعتنایی و کملطفی معشوق به عنوان نمادی از طردشدگی، فاصله احساسی و آزمایش صبر عاشق توصیف میگردد. این کلمه در روابط اجتماعی روزمره نیز نشاندهنده نوعی لاقیدی، بیعلاقگی و سردی عاطفی میان افراد است.