یعنی چه
بحر بن کعب (که در برخی منابع تاریخی ابجر یا ابحر نیز نامیده شده) یک واژه لغوی نیست، بلکه اسم خاص متعلق به یکی از افراد سپاه کوفه در واقعه کربلا است. او در تاریخ به دلیل جنایاتش از جمله قطع کردن دست مبارک عبدالله بن حسن (ع) و غارت لباسهای امام حسین (ع) شناخته میشود.
تلفظ
این نام به صورت فتح ب و سکون ح (بَحْر)، سکون ن در بن، و فتح ک و سکون ع (کَعْب) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این پرسش به عنوان یکی از قاتلان یا غارتگران کربلا، «بحر بن کعب» با ۸ حرف است. نامهای دیگر او ابجر بن کعب یا ابحر بن کعب نیز آمده است.
به انگلیسی
برای این اسم خاص معادل معنایی وجود ندارد و به صورت لاتین نگاشته میشود.
به عربی
در منابع مکتوب و مقاتل عربی از او با نام بَحر بن كَعب التمیمی یا أبجر بن كَعب یاد شده است.
به فارسی
ترجمه تحتاللفظی این نام عربی «بحر پسر کعب» است، اما در زبان فارسی کاربرد لغوی ندارد و صرفاً به عنوان یک شخصیت منفی تاریخی مذهبی شناخته میشود.
در قرآن
نام «بحر بن کعب» به هیچ وجه در قرآن کریم ذکر نشده است. اگرچه کلمات مجزای «بحر» (به معنی دریا) و ریشه «کعب» در آیات قرآنی به کار رفتهاند، اما ارتباطی با این شخص ندارند.
جمعبندی و توضیح کامل بحر بن کعب
عبارت «بحر بن کعب» یک واژه یا اصطلاح لغوی در زبان فارسی یا عربی نیست، بلکه یک اسم خاص (علم) متعلق به یکی از چهرههای تاریک تاریخ اسلام است. این شخص از نیروهای پیاده سپاه عمر بن سعد در فاجعه عاشورا سال ۶۱ هجری قمری در کربلا بود.
در متون تاریخی و مذهبی، نام او با جنایات هولناکی گره خورده است؛ او کسی است که در آخرین ساعات روز عاشورا به سمت امام حسین (ع) هجوم برد و هنگامی که کودک خردسال، عبدالله بن حسن (ع)، برای دفاع از عموی خود دستش را سپر کرد، بحر بن کعب با شمشیر دست آن حضرت را قطع نمود. او همچنین به غارتگری اموال و لباسهای شهدای کربلا دست زد.
به همین جهت، این نام در ادبیات مذهبی و فرهنگ شیعه، به عنوان نمادی از بیرحمی، شقاوت، غارتگری و قساوت قلب شناخته میشود و در بررسیهای تاریخی واقعه عاشورا مورد اشاره قرار میگیرد.