معنی
واژهٔ «کم» در زبان فارسی به عنوان صفت یا قید برای نشان دادن مقدار، حجم، تعداد یا شدت پایین و ناچیز به کار میرود و در مقابل کثرت و زیادی قرار دارد.
یعنی چه
این واژه برای توصیف هر چیزی که از حد استاندارد، نیاز یا فراوانی کمتر باشد استفاده میشود؛ مانند کم غذا که به معنای غذای اندک است.
مترادف
این کلمات همگی بیانگر مقدار یا حجم پایین و غیرانبوه هستند.
متضاد
این واژهها مفهوم فراوانی، بزرگی مقدار و فراتر از حد معمول را میرسانند.
هم خانواده
واژههایی که از ریشه زبانی یکسان یا مرتبط با مفهوم نقصان و اندکی شکل گرفتهاند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به ساختار جمله و قابل شمارش بودن یا نبودن اسم، از این معادلها استفاده میشود.
در قرآن
واژهٔ «کم» یک واژه اصیل فارسی است و عیناٌ با این معنا در متن عربی قرآن وجود ندارد. البته در زبان عربی کلمهٔ «كَمْ» به عنوان اسم استفهام یا خبری به معنی «چند؟ / چه بسیار!» به کار میرود (مانند کَم مِّن فِئَةٍ قَلِیلَةٍ) که از نظر معنایی با کم فارسی کاملاً متفاوت است. معادل معنایی کم فارسی در قرآن واژههایی مانند «قلیل» است.
جمعبندی و توضیح کامل ک م
واژه «کم» یکی از کلمات کلیدی، اصیل و پرکاربرد در زبان فارسی است که ریشه در پارسی میانه دارد. این واژه به طور کلی برای اشاره به مقادیر ناچیز، اندک و پایینتر از حد انتظار یا نیاز به کار میرود و در ادبیات روزمره و رسمی کاربرد گستردهای دارد.
گاهی در جستجوهای دیجیتال یا جداول کلمات متقاطع، این واژه به صورت جداشده یا شکسته یعنی «ک م» ثبت میشود که بر اساس تحلیلهای زبانی و منابع معتبر، محتملترین و دقیقترین معادل برای آن همان واژه دو حرفی «کم» است.