یعنی چه
بخشاینده گناه به معنای کسی است که از خطاها، جرمها و نافرمانیهای دیگران چشمپوشی میکند و آنها را مورد رحمت و عفو قرار میدهد. این عبارت در متون دینی و عرفانی معمولاً به عنوان صفت ممتاز خداوند متعال (آمرزگار) به کار میرود که خطاهای بندگان را پاک میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت صفتمرکب به صورت «بَخشایَندِهِ گُناه» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «بخشاینده گناه» دقیقاً ۱۲ حرف دارد. بسته به تعداد حروف خواسته شده، کلماتی مانند آمرزنده، غفور یا بخشایشگر نیز میتوانند به عنوان کلمات جایگزین استفاده شوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از عباراتی که به بخشش خطایا اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان و فرهنگ عربی، به ویژه در متون قرآنی، تعابیر متعددی برای این واژه وجود دارد که مستقیماً به صفات خداوند اشاره میکنند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی، این صفت نماد رحمت بیکران خداوند و فروریختن ناامیدی و یأس از درگاه الهی است. این عبارت در هنر خوشنویسی معمولاً با اسماء حسنی مانند غفور و رحیم تجلی مییابد و در ادبیات عرفانی نمادی از امکان بازگشت همیشه فراهمِ انسان از خطاست.
جمعبندی و توضیح کامل بخشاینده گناه
عبارت صفتمرکب «بخشاینده گناه» از ترکیب دو واژه اصیل فارسی یعنی «بخشاینده» (از ریشه پهلوی baxšīdan) و «گناه» (از ریشه پهلوی wināh) ساخته شده است. این اصطلاح در فرهنگ و ادب فارسی کنایهای مستقیم از ذات باریتعالی و صفات رحمانی اوست که با گذشت از تقصیرات بندگان، باب توبه و بازگشت را همواره باز نگه میدارد.
اگرچه این ترکیب به صورت لفظ به لفظ در قرآن کریم نیامده، اما ترجمه و معادل دقیق صفتهای بارز الهی همچون «غافِرِ الذَّنْب» و «غَفور» است؛ اوصافی که بارها در آیات مختلف برای آرامش دلهای خطاکار و یادآوری رحمت واسعه خداوند تکرار شدهاند. در تکاپوی حل جدول نیز، این عبارت دوازده حرفی در کنار مترادفهای کوتاهترش نظیر آمرزنده و غفور جایگاه ویژهای دارد.