یعنی چه
جسارت داشتن به دو معنای متفاوت به کار میرود؛ در وجه مثبت به معنای داشتن شجاعت، دلیری، شهامت و قدرت قلب برای انجام کارهای بزرگ یا پرریسک است. در وجه منفی یا تعارفی، به معنای گستاخی، بیباکی خارج از حدود ادب و تجاوز از حد خود است که در عباراتی مانند «عذر جسارت میخواهم» استفاده میشود.
تلفظ
این ترکیب فعلی متشکل از واژه عربی جَسارت (با فتح جیم) و فعل فارسی داشتن است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف تعیین میشود. خود عبارت «جسارت داشتن» دقیقاً ۱۰ حرف دارد و کلماتی مثل جرئت، دلیری، شهامت و تهور از پاسخهای احتمالی و کوتاهتر آن هستند.
به انگلیسی
بسته به لحن و سیاق متن، میتوان از واژههای متفاوتی در انگلیسی استفاده کرد؛ برای بار معنایی مثبت از Courage یا Boldness و برای بار معنایی منفی از Audacity یا Temerity استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از ریشههای مختلفی استفاده میشود که واژههای جراءه و شجاعه پرکاربردترین آنها هستند.
در قرآن
خود واژه «جسارت» یا مشتقات فعلی آن مانند جَسَرَ یا تَجاسَرَ در متن قرآن کریم به کار نرفتهاند. با این حال، مفاهیم همارز و نزدیک به آن مانند شجاعت، قوت قلب و ایستادگی در برابر ظلم در قالب عبارات و واژگانی چون «اشدّاء» یا «بسطةً فی الجسم» در آیات مختلف مطرح شدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل جسارت داشتن
عبارت «جسارت داشتن» یک ترکیب فعلی ذوالوجهین در زبان فارسی است که ریشه واژه اصلی آن یعنی «جسارت» به زبان عربی و سه حرف (ج-س-ر) بازمیگردد. در اصلِ لغت، جَسْر به معنی پل و گذشتن است؛ از این رو فردی که جسارت دارد، در واقع کسی است که توانایی گذشتن از ترسها، محدودیتها و گام برداشتن در مسیرهای پرریسک را دارد. این صفت در فرهنگ عامه معمولاً با نماد «شیر» به عنوان مظهر دلیری تداعی میشود.
این اصطلاح در ادبیات روزمره کاربرد دوگانهای دارد؛ در معنای مثبت، ستایشگر ویژگیهای اخلاقی والایی چون شهامت، نترسیدن و اقدام شجاعانه است. در مقابل، گاهی در معنای منفی به بیپروایی، بیادبی و پا را از گلیم خود فراتر نهادن اشاره میکند. همچنین در تعارفات رسمی، افراد برای رعایت ادب در پیشگاه مخاطب از جمله «عذر جسارت میخواهم» استفاده میکنند تا نشان دهند قصد گستاخی یا تجاوز از حدود را ندارند.