یعنی چه
ترکیب «سبیل و بروت» به معنای موی صورت در ناحیه بالای لب مردان است. در ادبیات فارسی و زبان عامیانه، این ترکیب علاوه بر معنای ظاهری، به عنوان کنایه از کبر، غرور، لافزنی و تفاخر (مانند اصطلاح باد به بروت افکندن) به کار میرود.
تلفظ
این ترکیب به صورت سَبیل (Sabil) وَ بُروت (Borut) تلفظ میشود. در زبان محاورهای سبیل معمولاً به صورت سیبیل نیز بیان میگردد.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول «سبیل و بروت» با ۹ حرف است. از دیگر هممعنیهای کوتاهتر در جدول میتوان به شارب و سبلت اشاره کرد.
به انگلیسی
واژه انگلیسی برای موی لب بالا Mustache یا Moustache است.
به عربی
در زبان عربی به موی پشت لب بالا «شارب» میگویند. لازم به ذکر است کلمه سبیل در عربی به معنای راه است و با معنی موی لب در قرآن کاربردی ندارد.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و سنتی خاورمیانه، سبیل و بروت نماد مردانگی، قدرت، بلوغ، هیبت و عهد و پیمان (مانند گرو گذاشتن تار سبیل) است. در سوی دیگر و در ادبیات کلاسیک، وجهه کنایی آن بیشتر نشاندهنده ادعای پوچ، خودبزرگبینی و غرور است.
جمعبندی و توضیح کامل سبیل و بروت
ترکیب واژگانی «سبیل و بروت» از دو کلمه هممعنی تشکیل شده است که هر دو به موی پشت لب بالا در مردان اشاره دارند. واژه «سبیل» دگرگونشده کلمه عربی «سبلة» (به معنی شارب) است و نباید با سبیل به معنای راه اشتباه شود، در حالی که «بروت» واژهای اصیل و کهن با ریشههای ایرانی است که امروزه بیشتر در متون ادبی یا به صورت کنایه کاربرد دارد.
این واژه در فرهنگ عامه با مفاهیمی مثل ابهت، مردانگی و پایبندی به قول پیوند خورده است؛ اما در ادبیات فارسی وقتی همراه با عباراتی نظیر «باد و بروت» میآید، کاملاً معنای کنایی به خود گرفته و به رفتارهای متکبرانه، لافزدن و خودخواهی افراد اشاره میکند.