یعنی چه
عبارت «شهرت ضعیف» یک ترکیب وصفی عام است و به وضعیتی اشاره دارد که در آن یک فرد، برند یا سازمان یا به اندازه کافی شناختهشده نیست (آوازه اندک و گمنامی نسبی)، یا اینکه تصویر ذهنی و اعتبار او در میان مردم و مخاطبان، کمکیفیت، ضعیف و فاقد ارزش بالا ارزیابی میشود.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه عربیالاصل در زبان فارسی تشکیل شده و به صورت شُهرَتِ [šohrat] ضَعیف [za'if] تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «شهرت ضعیف» به عنوان پاسخ دقیق با ۸ حرف شناخته میشود. بسته به طراح جدول، معادلهایی نظیر کمنامی یا بدنامی نیز ممکن است مد نظر باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم شهرت ضعیف، از اصطلاحاتی مانند Poor reputation یا Bad reputation (برای شهرت منفی و بدنامی) و Weak brand equity (در حوزه بازاریابی و مدیریت برند) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ترکیبهای السمعة الضعيفة یا الشهرة الضعيفة برای اشخاص یا برندهای کماعتبار، و السمعة السيئة برای مفهوم بدنامی استفاده میگردد.
در قرآن
ترکیب وصفی «شهرت ضعیف» در متن قرآن کریم وجود ندارد. واژه «شهرت» در قرآن به کار نرفته (هرچند مشتقات دیگری نظیر الشهر به معنی ماه وجود دارد) و واژه «ضعیف» و مشتقاتش بارها در معنای ناتوانی جسمی، مادی یا اجتماعی به کار رفتهاند، اما نه در این ترکیب خاص.
جمعبندی و توضیح کامل شهرت ضعیف
عبارت «شهرت ضعیف» اصطلاحی مدون و ثبتشده در لغتنامههای کهن فارسی مانند دهخدا نیست، بلکه یک ترکیب وصفی معاصر است که بیشتر در ادبیات مدیریت، بازاریابی، برندسازی و علوم اجتماعی کاربرد دارد. این اصطلاح دو رویه مفهومی را در بر میگیرد؛ نخست به معنای گمنامی و نداشتن آوازه کافی در بازار یا جامعه، و دوم به معنای داشتن تصویر ذهنی منفی و اعتبار پایین نزد مخاطبان.
در اصطلاحات تخصصی فقهی و حدیثی نیز هرچند این ترکیب به صورت مستقیم وجود ندارد، اما جابهجایی واژگانی آن در قالب مفهوم «خبر ضعیفِ منجبر به شهرت» دیده میشود؛ روایتی که سند روایی ضعیفی دارد اما عمل و فتوای فقیهان به آن، شهرت دارد و ضعفش را جبران میکند. در حوزه نمادشناسی، پدیدههایی مثل آینه شکسته یا ستاره امتیازدهی پایین، بازتابدهنده این وضعیت هستند.