یعنی چه
سطل ظرفی استوانهای یا مخروطی (معمولاً از جنس فلز یا پلاستیک) است که دستهای نیمدایرهای دارد. این ظرف عمدتاً برای حمل، جابهجایی و نگهداری مایعات، آب، یا مواد دیگر نظیر زباله به کار میرود. در گذشته به طاس حمام یا آوندهای برنجی و مسی دستهدار نیز سطل میگفتند.
مترادف
واژههایی مانند دلو و آوند نزدیکترین معادلهای معنایی سطل در زبان فارسی هستند.
متضاد
با توجه به اینکه «سطل» اسم ذات است، در زبانشناسی متضاد مستقیمی برای آن تعریف نشده است.
هم خانواده
واژههای سطول و اسطال جمع مکسر عربی این کلمه هستند و سطلک شکل مصغر آن است.
ریشه
این کلمه از زبان عربی وارد فارسی شده است. زبانشناسان احتمال میدهند که اصل این واژه در زبان عربی، از واژه لاتین Situla (به معنی دلو) گرفته شده باشد.
جمله سازی
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، برای راهنمای «ظرف آب دستهدار» یا «ظرف حمل زباله» پاسخ اصلی و ۳ حرفی «سطل» است.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای انگلیسی برای این واژه Bucket و Pail هستند.
به عربی
در زبان عربی فصیح و گویشهای عامیانه از همین واژه سطل و همچنین کلمه دلو استفاده میشود.
به ترکی
معادل دقیق واژه سطل در زبان ترکی استانبولی Kova است.
جمعبندی و توضیح کامل سطل
واژه «سطل» ظرفی آشنا، کاربردی و استوانهای شکل است که در زندگی روزمره برای نگهداری و جابهجایی مایعات یا مواد گوناگون استفاده میشود. این کلمه اگرچه ریشهای دیرینه در زبان عربی دارد و احتمالاً از واژگان لاتین باستان وام گرفته شده، اما قرنهاست که به طور کامل در زبان فارسی جذب و بومیسازی شده است.
از نظر ساختاری، این کلمه اسم ذات است و به همین دلیل متضاد معنایی مستقیمی در لغتنامهها برای آن ثبت نشده است؛ با این حال مترادفهای کهنی مثل دلو و آوند دارد. در فرهنگ عامه و اصطلاحات مدرن، سطل فراتر از یک ابزار ساده، گاهی به عنوان نمادی برای جمعآوری و ذخیرهسازی، یا در ترکیبهایی مانند «سطل زباله تاریخ» به عنوان نمادی از دور ریختن و فراموشی به کار میرود.