یعنی چه
«اسامی سوره ملک» به معنی مجموعهای از نامها و صفاتی است که در احادیث نبوی و متون تفسیری برای سوره ملک (سوره ۶۷ قرآن) ذکر شده است. کلمه ملک به خودی خود به معنای پادشاهی، حکومت و فرمانروایی مطلق خداوند بر جهان هستی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «اَسامیِ سورِهیِ مُلْک» است که در آن حرف م در واژه ملک با ضمه خوانده میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، برای اشاره به نامهای این سوره از عبارات فوق استفاده میشود.
به عربی
در منابع و احادیث اسلامی کلمه ملک و سایر اسامی آن به این صورت نگارش میشوند.
به فارسی
معادل مستقیم فارسی این عبارت «نامهای سوره فرمانروایی» یا «عناوین سوره پادشاهی» است که به حاکمیت مطلق الهی اشاره دارد.
در قرآن
این سوره با آیه مبارکه «تَبَارَکَ الَّذِی بِیَدِهِ الْمُلْکُ» آغاز میشود. در متن قرآن نام رسمی آن «الملک» است، اما به دلیل واژه آغازینش، در میان مردم و قاریان به سوره «تبارک» نیز شهرت زیادی دارد.
نماد چیست
اسامی مختلف این سوره مانند «منجیه» (نجاتدهنده) و «مانعه» (بازدارنده) نماد برکت، امان، و حفاظت معنوی انسان در برابر تاریکی و خطرات عالم برزخ و آخرت است و در روایات به مداومت بر خواندن آن در شب سفارش شده است.
جمعبندی و توضیح کامل اسامی سوره ملک
عبارت «اسامی سوره ملک» اشاره به عناوین و اوصاف متعددی دارد که برای شصت و هفتمین سوره قرآن کریم در روایات اسلامی نقل شده است. این سوره که در مکه نازل شده و دارای ۳۰ آیه است، به طور رسمی «الملک» نام دارد که به معنای فرمانروایی و حاکمیت مطلق خداوند بر تمام جهان آفرینش است.
علاوه بر نام ملک، این سوره به نامهای دیگری نظیر «تبارک» (برگرفته از آیه اول)، «منجیه» (نجاتدهنده از عذاب)، «مانعه» و «منّاعه» (بازدارنده از عذاب قبر)، «واقیه» (نگهدارنده) و «شافعه» (شفاعتکننده قاری در روز جزا) نیز شناخته میشود. هر یک از این اسامی نشاندهنده فضیلت، کارکرد و برکات خاص قرائت این سوره در زندگی فردی و عالم پس از مرگ است.