یعنی چه
واژهٔ مستقل و رسمی به نام «متهبش» در لغتنامههای شاخص ثبت نشده است. این کلمه در واقع ترکیب واژهٔ حقوقی «مُتَهَب» (به معنی کسی که به او هبه و بخششی تعلق گرفته) به همراه ضمیر متصل «ـش» (او) است که در مجموع معنی «گیرندهٔ هبهٔ او» یا «دریافتکنندهٔ هدیهٔ او» را میدهد.
تلفظ
تلفظ این واژه بر اساس ریشهٔ آن به صورت مُتَهَبَش (motahebash) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمهٔ مورد نظر دقیقاً «متهبش» با ۵ حرف است که ریشهٔ اصلی آن یعنی «متهب» به عنوان پاسخی برای گیرندهٔ بخشش و هبه شناخته میشود.
به انگلیسی
در متون حقوقی انگلیسی، به شخص دریافتکنندهٔ هدیه یا هبه donee یا grantee میگویند.
به عربی
این کلمه ریشه در زبان عربی دارد و از مشتقات مادهٔ «ه ب ش» یا «و ه ب» به شمار میرود که در فقه و حقوق اسلامی معادل الموهوبله است.
به فارسی
معادل صریح و روان فارسی این ترکیب، «کسی که هدیهٔ او را دریافت کرده است» یا «بخشخواه او» در بافتارهای رسمی و ثبتی است.
نماد چیست
در اصطلاحات مدنی و فقهی، این واژه نماد و مظهر شخص پذیرنده در عقد هبه است؛ کسی که با قبولی خود، مالکیت مال بخشیده شده را به طور قانونی کامل میکند.
جمعبندی و توضیح کامل متهبش
واژهٔ «متهبش» یک مدخل مستقل و رسمی در لغتنامههای معتبر زبان فارسی مانند دهخدا و معین نیست. این کلمه ساختاری ترکیبی دارد که از واژهٔ حقوقی و فقهی «مُتَهَب» به همراه ضمیر متصل «ـش» شکل گرفته است. در حقوق مدنی، متهب به معنای کسی است که مالی به صورت رایگان و در قالب عقد هبه به او تملیک میشود، بنابراین متهبش به معنی «گیرندهٔ هبهٔ او» کاربرد پیدا میکند.
از سوی دیگر، برخی کارشناسان احتمال میدهند که بروز این کلمه در سرچها یا متون متفرقه ناشی از یک غلط املایی یا تایپی از واژگانی نظیر متبهش، مبتهج (شادمان) یا ملتهب باشد. با این حال، در چارچوب سوالات رقابتی و جدول، کلمهٔ پنج حرفی «متهبش» مستقیماً مد نظر بوده و بر اساس ریشهٔ حقوقی آن تفسیر میشود.