یعنی چه
یوم عقیم در لغت به معنای روزِ سترون و نازا است. در اصطلاح تفسیری و دینی، به روزی گفته میشود که هیچ خیر، برکت و گشایشی در آن متولد نمیشود و فرصتی برای توبه و بازگشت باقی نمیماند.
تلفظ
این عبارت به صورت «یَومِ عَقِیم» تلفظ میشود؛ یوم به معنای روز و عقیم به معنای نازا و بیثمر است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «روز نازا در قرآن»، «روز عذاب نهایی» یا «روزی که فردا ندارد»، عبارت ۷ حرفی «یوم عقیم» به کار میرود.
به عربی
این ترکیب خود ریشه در زبان عربی دارد و مفسران عربزبان آن را معادل روز عذاب نابودکننده یا روز قیامت دانستهاند.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این ترکیب شامل «روز سترون»، «روز نازا»، «روز بیبرکت» و «روزی بدون فردا برای جبران» است.
در قرآن
این ترکیب دقیقاً یکبار در قرآن کریم و در آیه ۵۵ سوره حج به صورت «عَذَابُ يَوْمٍ عَقِيمٍ» آمده است که به روزِ قطع امیدِ کامل و عذاب نابودکننده اشاره دارد.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ اسلامی، «یوم عقیم» نماد استعاری برای ناامیدی مطلق بدکاران، نقطه پایان تاریخ یک قوم گناهکار و بسته شدن کامل راه نجات و فرصتهاست.
جمعبندی و توضیح کامل یوم عقیم
عبارت قرآنی «یوم عقیم» در لغت به معنای روز نازا و سترون است، اما در مفاهیم دینی و تفسیری به روزی اشاره دارد که هیچ خیر، برکت و آیندهای برای افراد کافر و خطاکار تولید نمیکند. مفسران بزرگ این روز را معادل روز قیامت یا روز نزول عذاب استیصال و نابودکننده بر اقوام گذشته دانستهاند؛ روزی که پرونده اعمال بسته میشود و دیگر «فردا»یی برای جبران مافات وجود ندارد.
ریشه این ترکیب از واژه «عقم» به معنای خشکی و مانع اثرپذیری گرفته شده است. این اصطلاح با نشان دادن تصویری تکاندهنده از روزی که هیچ زایش و رحمتی در آن نیست، به انسان یادآور میشود که مهلت توبه و اصلاح همیشگی نیست و سرانجام لحظهای فرامیرسد که تمام فرصتها به پایان میرسند.