یعنی چه
در اصطلاح معماری و بنایی، به متورم شدن، پوسته شدن و جدا شدن لایهای از مصالح (مانند گچ، سیمان، رنگ، کاهگل یا کاشی) از سطح دیوار یا سقف بر اثر نفوذ رطوبت، حرارت یا زیرسازی نامناسب گفته میشود. در این حالت میان اندود و بدنه اصلی دیوار فضایی خالی و حفرهای از هوا ایجاد میگردد که مستعد ریزش است.
تلفظ
این واژه از ترکیب «طَبلِه» (تلفظ با فتح طاء و سکون باء و فتح لام) به همراه فعل کمکی «شدن» ساخته شده است.
در جدول
در سوالات جدول کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «باد کردن دیوار»، «جدا شدن گچ از دیوار» یا «متورم شدن اندود ساختمان»، واژه «طبله شدن» یا «طبله کردن» مد نظر است.
به انگلیسی
در متون تخصصی مهندسی عمران و معماری، برای توصیف این عارضه ساختاری عمدتاً از واژه Blistering (برای تاول زدن رنگ و گچ) و Bulging (برای شکم دادن سطوح) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی بسته به اینکه باد کردن مربوط به لایه گچ باشد یا پوسته شدن رنگ، از ترکیبات انتفاخ یا تقشر استفاده میکنند.
نماد چیست
این واژه بار نمادین اسطورهای خاصی ندارد، اما در ادبیات و کاربردهای مجازی، نمادی از سستی، فساد پنهان، ظاهر فریبندهای که از درون پوچ شده و هر لحظه ویران میشود، به شمار میرود. علت این امر، صدای توخالی (شبیه طبل) است که در اثر ضربه زدن به بخش آسیبدیده شنیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل طبله شدن
واژه «طبله شدن» یک اصطلاح کاملاً کاربردی و فنی در حوزه بنایی، معماری و مهندسی ساختمان است. ریشه این کلمه به واژه عربی «طبلة» بازمیگردد که در زبان فارسی به معنای صندوقچه یا طبل کوچک به کار میرفته است. وجه تسمیه این اصطلاح در ساختمانسازی آن است که وقتی گچ یا اندود دیوار به دلیل رطوبت یا کیفیت پایین مصالح باد میکند، بین لایه رویی و بدنه اصلی دیوار یک حفره هوایی شکل میگیرد. در این حالت اگر با انگشت یا ابزاری به آن بخش برآمده ضربه بزنید، صدایی بم و توخالی شبیه به صدای طبل به گوش میرسد که نشاندهنده عدم چسبندگی مصالح است.
این عارضه ساختمانی معمولاً به عنوان یک هشدار اولیه برای ریزش اندود یا رنگ شناخته میشود و برطرف کردن آن نیازمند تراشیدن لایه آسیبدیده، رفع منبع رطوبت و بازسازی مجدد سطح است. در لغتنامههای معتبری نظیر دهخدا و معین نیز بر همین مفهومِ برآمدگی، پوسته شدن و آماس کردن سطوح تأکید شده است.