یعنی چه
این واژه یک فعل مستقبل (آینده) عربی است که از پیشوند آیندهساز «سـ» و فعل مضارع «تغدر» ساخت شده و به معنای «بهزودی حیله میکند»، «پیمان خواهد شکست» یا «خیانت خواهد کرد» است. این عبارت معمولاً در صیغه مفرد مذکر مخاطب (تو خیانت خواهی کرد) یا مفرد مؤنث غائب (او خیانت خواهد کرد) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ دقیق این کلمه به صورت سَتَغْدِرُ (به فتح سین و تاء، سکون غین، کسر دال و ضم راء) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه ۵ حرف دارد و به عنوان فعل آینده عربی به معنی پیمانشکنی شناخته میشود.
به انگلیسی
با توجه به صیغههای مضارع در زبان عربی، معادل انگلیسی آن بسته به فاعل کلمه متفاوت است.
به عربی
این کلمه خود یک واژه و فعل اصیل عربی از ریشه «غ-د-ر» است و نیاز به ترجمه به عربی ندارد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این فعل عربی، عبارات «حیله خواهد کرد»، «بیوفایی خواهد کرد» و «نقض عهد خواهد کرد» هستند.
نماد چیست
در فرهنگ و تاریخ اسلامی، این واژه نماد و یادآور پیشگویی مظلومیت و بیوفایی است؛ چرا که در حدیثی مشهور از پیامبر اسلام (ص) خطاب به حضرت علی (ع) آمده است: «إنَّ الأُمَّةَ سَتَغدِرُ بِکَ بَعدِی» (همانا امت پس از من بهزودی به تو خیانت و پیمانشکنی خواهند کرد).
جمعبندی و توضیح کامل ستغدر
واژه «ستغدر» یک کلمه اصیل فارسی نیست، بلکه یک فعل مستقبل در زبان عربی است که از ریشه سه حرفی «غ-د-ر» به معنای بیوفایی و حیلهگری ساخته شده است. این واژه به دلیل کاربرد در متون تاریخی، مذهبی و احادیث صدر اسلام، به همین صورت عینی وارد برخی متون کهن و مذهبی فارسی شده است.
ساختار این کلمه از پیشوند آیندهساز «سـ» و فعل مضارع تشکیل شده و به معنای «بهزودی خیانت خواهد کرد» یا «پیمانشکنی خواهد کرد» است. در لغتنامههای شاخص فارسی به عنوان مدخل مستقلِ فارسی ثبت نشده و کاربرد آن صرفاً نقلقولی از عبارات عربی است.
بنابراین، شناخت این واژه بیشتر در بستر ادبیات مذهبی و تحلیل احادیث کاربرد دارد و در زبان گفتاری یا نوشتاری معیاری فارسی امروز به کار نمیرود. در مستندات جدول و معما نیز به عنوان یک کلمه ۵ حرفی با ریشه عربی شناخته میشود.