یعنی چه
این واژه یک مصدر مرکب فارسی است که به معنی خارج کردن، بیرون آوردن و منتقل کردن چیزی یا کسی از فضایی بسته به فضای بیرونی است. در زبان مجاز و ادبیات فارسی نیز به معنای زدودن، محو کردن (مانند برون بردن غم از دل) و یا نجات دادن (مانند جان برون بردن از معرکه) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه از دو بخش تشکیل شده است: «بَرون» با فتح اول و ضم دوم، و «بَردَن» با فتح اول و سکون دوم.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، واژه «برون بردن» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون بیرون بردن، اخراج یا خارج کردن کاربرد دارد و دقیقاً از ۸ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، این فعل میتواند به معنای جابهجا کردن مادی کالا یا اشیاء باشد و یا در مفاهیم تجاری به عنوان صادرات استفاده شود.
به عربی
در زبان عربی، مشتقات ریشه (خ-ر-ج) به ویژه باب افعال مانند «أَخْرَجَ» و مصدر «إخراج» دقیقترین معادل برای این واژه هستند.
به ترکی
در ترکی استانبولی ترکیب واژگانی که به معنای به سمت خارج (dışarı) حرکت دادن یا خارج کردن باشد، برای این معنا استفاده میشود.
نماد چیست
از دیدگاه نمادشناسی و معناشناختی، برون بردن نمایانگر انتقال از وضعیت نهان به آشکار، رهایی یافتن از یک فضای بسته یا محدودیت، و همچنین پاکسازی و زدودن ناپاکیها و دغدغهها از درون است.
جمعبندی و توضیح کامل برون بردن
واژه «برون بردن» یک مصدر مرکب اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب دو بخش «برون» (با ریشه در فارسی میانه bērōn) و «بردن» (از ریشه اوستایی -bar) ساخته شده است. این واژه در مرتبه اول معنای فیزیکی و ملموس حرکت دادن یک شیء یا فرد از داخل به خارج را افاده میکند، اما در ادبیات فارسی از پتانسیل کنایی بالایی نیز برخوردار است؛ چنانکه برای نجات دادن جان یا محو کردن آثار اندوه و پیری نیز به کار میرود.
اگرچه خود این ترکیب فارسی در متون دینی نظیر قرآن به این شکل ظاهر نشده، اما مفاهیم مترادف آن در قالب واژگانی چون «اخراج» فراوانی بالایی دارد. این واژه با ساختار هشتحرفی خود در حل جدولهای کلمات متقاطع و کاربردهای روزمره، جایگاهی کاربردی در انتقال مفاهیم مربوط به انتقال، رهایی و آشکارسازی دارد.