یعنی چه
بدقول در زبان فارسی به فردی گفته میشود که در انجام تعهدات، قرارها و وعدههای خود پایبند نیست و زمان یا اصل توافق را نادیده میگیرد. این صفت در روابط اجتماعی نشاندهنده غیرقابل اعتماد بودن شخص است.
تلفظ
این واژه از دو بخش «بَد» (با سکون دال) و «قَوْل» (با سکون واو و لام) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه بر اساس تعداد حروف «بد قول» (۵ حرف) یا مترادفهای آن مانند «بدعهد» تعیین میشود.
به انگلیسی
بسته به متن و نوع بدقولی (عدم وفای به عهد یا تاخیر در زمان)، واژگان متفاوتی در انگلیسی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معمولاً از تعابیری که به نقض عهد و خلف وعده اشاره دارند برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای صفت بدقول بیشتر از عبارات فعلی منفی مربوط به حفظ سخن و قول استفاده میکنند.
به فارسی
واژه «بدقول» یک صفت مرکب اتباعی و ترکیبی از واژه فارسی سره «بد» و وامواژه عربی «قول» (به معنی گفتار و سخن) است. معادلهای اصیلتر فارسی آن شامل سستپیمان و پیمانشکن میشود.
نماد چیست
در فرهنگ فارسی، بدقولی نماد ضعف اخلاقی، عدم صداقت و ضد اعتبار شخصی است. در تصویرسازیهای مدرن روانشناسی نیز معمولاً با المانهایی مثل ساعت مچی در حال ذوب شدن (عدم تعهد به زمان) یا انگشتان دست گرهخورده پشت سر (نماد دروغگویی هنگام قول دادن) نمایش داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بد قول
واژه «بدقول» یک صفت مرکب ترکیبی (فارسی-عربی) است که در فرهنگ و روابط اجتماعی ایران بار معنایی بسیار منفی دارد. این کلمه به فردی اطلاق میشود که به عهد، پیمان و زمانبندیهای توافقشده خود وفادار نمیماند و با خلف وعده، بذر بیاعتمادی را در جامعه میکارد.
اگرچه خود این واژه به طور مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما مفهوم مقابل آن یعنی «وفای به عهد» به شدت مورد تاکید قرار گرفته و نقض پیمان (یَنقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ) صریحاً نکوهش شده است. در فرهنگ عامه و لغتنامههای معتبری چون دهخدا، مترادفهایی مانند بدعهد و پیمانشکن برای آن ذکر شده و در جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک واژه ۵ حرفی شناخته میشود.