بحاث یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل بحاث

واژهٔ «بحاث» یک واژهٔ اصیل فارسی نیست، بلکه ریشه در زبان عربی دارد و بر وزن صیغه مبالغه (فَعّال) ساخته شده است. این کلمه به معنای کسی است که به شکلی افراطی، مداوم و بسیار دقیق به تحقیق، کندوکاو و جست‌وجوی دانش می‌پردازد. اگرچه این واژه در زبان فارسی امروز به صورت مستقل کاربرد روزمره فراوانی ندارد، اما هم‌خانواده‌های آن نظیر بحث، مباحثه و تفحص کاملاً در زبان فارسی جا افتاده‌اند.

در لغت‌نامه‌های معتبری چون دهخدا و عمید، بَحّاث به عنوان فرد کنجکاو، خبرجوینده و بسیار پژوهنده تعریف شده است. همچنین در تاریخ اسلام، این کلمه نام یکی از صحابهٔ حاضر در جنگ بدر نیز بوده است. ریشهٔ این کلمه یک‌بار در قرآن کریم (سوره مائده) به صورت فعل «یبحث» برای توصیف کلاغی که زمین را برای دفن کردن همنوع خود می‌کاوید، به کار رفته است.

در مجموع، این کلمه در ادبیات علمی و حل جدول‌های کلمات متقاطع، نمادی از کنجکاوی، ژرف‌نگری، تحقیق عمیق و ابزارهای تفحص مانند ذره‌بین و کتاب به شمار می‌رود و نقطهٔ مقابل افراد سطحی‌نگر و غافل است.