معنی
واژه «شقوق» دو معنای عمده دارد؛ نخست به عنوان جمعِ «شَق» به معنی ترکها، درزها و گسستگیهای خطی در یک جسم (مانند پوست یا زمین) و دوم به عنوان جمعِ «شِق» به معنی بخشها، اصناف، گزینهها و شیوهها به کار میرود.
یعنی چه
این واژه در متون کلاسیک و حقوقی معمولاً به معنای تقسیمات، شقها و بخشهای مختلف یک مبحث یا وجود ترکها و فواصل در یک ساختار به کار میرود.
مترادف
تلفظ
این کلمه با ضمه روی حروف شین و قاف اول تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ متداول برای این واژه در جدول کلمات متقاطع، یک کلمه ۴ حرفی است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، معادلهای انگلیسی آن متفاوت است.
نماد چیست
در ادبیات و عرفان، گاهی شکاف و انشقاق به عنوان نمادی برای ورود نور و حقیقت از میان یک ظاهر سخت یا بروز بحران و جدایی تعبیر میشود.
جمعبندی و توضیح کامل شقوق
واژه «شقوق» از ریشه عربی «ش ق ق» مشتق شده و ساختاری جمع دارد که بسته به ریشه مفرد خود (شَق یا شِق) دو مسیر معنایی متمایز را طی میکند. در معنای اول، به جنبههای فیزیکی و مادی مانند ترکها، درزها و رخنههای موجود در زمین، پوست یا اجسام اشاره دارد که نشاندهنده گسست در یکپارچگی است.
در معنای دوم که بیشتر کاربرد انتزاعی، حقوقی و تحلیلی دارد، این واژه به مفاهیمی چون بخشها، شیوهها، اصناف و گزینههای گوناگون دلالت میکند. این تنوع معنایی باعث شده تا کلمه در متون گوناگون فقهی، ادبی و دیوانی کاربرد داشته باشد.
اگرچه خود این واژه به صورت جمع در قرآن نیامده است، اما همخانوادههای آن نظیر انشقاق و شقاق کاربرد زیادی در متون شریف دارند و در ادبیات نیز نمادی از گشایش یا بحران و جدایی به شمار میروند.