یعنی چه
این واژه در اصل یک اسم مصدر عربی است که با حرف تعریف «الـ» همراه شده و به معنای تاختوتاز، یغما، و هجوم برقآسا به قصد تصاحب اموال دشمن بهکار میرود. در متون قدیمی لغوی، معنای ثانویهای مانند سخت تابیدن ریسمان نیز برای ریشه آن ذکر شده است.
تلفظ
این واژه با فتحة روی الف و لام ساکن (اَل)، غین مفتوح و الف کشیده (غا) و رِ مفتوح به همراه هاء ساکن در انتها تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی با مضمون غارتگری، تاختوتاز یا هجوم صبحگاهی عرب مطرح میشود.
به انگلیسی
واژگان فوق دقیقترین معادلهای کاربردی برای رساندن مفهوم هجوم نظامی یا غارتگری در زبان انگلیسی هستند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و کتاب معروف تاریخی شیعه با نام «الغارات» نیز به همین ریشه و حملات معاویه به قلمرو امیرالمؤمنین اشاره دارد.
به فارسی
در زبان فارسی، مفاهیم همارز این واژه شامل دستبرد، غارتگری، و هجوم ناگهانی لشکر بر سر دشمن هستند که در متون نظم و نثر کهن به وفور دیده میشوند.
نماد چیست
در فرهنگ نظامی، تاریخی و ادبیات کهن عرب، این کلمه یادآور دلاوری، سرعت عمل در نبرد، و هجوم غافلگیرکننده سوارکاران به هنگام صبح است. همچنین در بافت مذهبی، اشاره به مفهوم هشدار در برابر فتنهها و هجومهای ناگهانی دشمن دارد.
جمعبندی و توضیح کامل الغاره
واژه «الغاره» اصالتاً اسمی معرّب و مصدر از ریشه ثلاثی مجرد است که وارد ادبیات تاریخی و متون کهن فارسی شده است. معنای اصلی و کنایی آن بر محور هجوم، شبیخون، تاختوتاز و غارتگری میچرخد. این واژه به لحاظ ساختاری نباید با کلمه «الغار» (به معنی غار یا پناهگاه طبیعی) که در آیاتی مانند آیه ۴۰ سوره توبه آمده است، اشتباه گرفته شود.
در کاربردهای قرآنی، اگرچه خود کلمه «الغاره» مستقیماً نیامده، اما همخانواده آن مانند «المغیرات» در سوره عادیه به اسبسوارانی اشاره دارد که صبحگاهان به دشمن هجوم میبرند. در تاریخ اسلام نیز کتاب معروفی به نام «الغارات» وجود دارد که به حملات و غارتهای کارگزاران معاویه در اواخر حکومت امام علی (ع) میپردازد.
در بازیهای شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، این کلمه به عنوان یک واژه ۶ حرفی با پاسخهای مترادفی همچون چپاول، یغما و شبیخون شناخته میشود و شناخت ریشه عربی آن به حل سریعتر خانههای جدول کمک شایانی میکند.