یعنی چه
البذل در لغت به معنای عطا کردن، بخشش و خرج کردن چیزی (مانند مال، نیرو و جان) با رضایت کامل و بدون اجبار است. در مفاهیم اخلاقی و اجتماعی، این واژه به ایثار، فداکاری و نهایت تلاش در انجام یک کار نیز دلالت دارد.
تلفظ
این کلمه با الف و لام تعریف به صورت اَلْبَذْلْ (سكون بر روی ذال و لام) تلفظ میشود. ریشه سه حرفی آن بَـذَلَ است.
در جدول
در مسابقات جدول کلمات، پاسخ این مدخل دقیقاً خود واژه «البذل» با ۵ حرف است. کلمات مترادفی چون بخشش یا انفاق نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، در زبان انگلیسی معادلهای متفاوتی دارد؛ برای بخشندگی مادی از Generosity و برای جانفشانی و کوشش بالا از Sacrifice و Exertion استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که این واژه اصالتاً عربی است، در زبان مبدأ با کلماتی نظیر السخاء، الکرم، الإعطاء و الإیثار هممعنی و همدسته است.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه شامل بخشش، دهش، رادمنشی، گشادهدستی و در واژگان ترکیبی (مانند بذل جان) به معنای جانفشانی و فداکاری است.
در قرآن
خود واژه «البذل» یا مشتقات فعلی مستقیم آن در متن قرآن کریم به کار نرفته است. با این حال، مفاهیم عمیق آن در قالب واژههای ستوده شدهای مانند «انفاق»، «ایثار» و «جود» در آیات متعددی (مانند آیه ۲۶۱ سوره بقره یا آیه ۹ سوره حشر) مطرح گردیدهاند.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و فرهنگ اسلامی، البذل نماد وارستگی کامل از مادیات و سخاوتمندی بدون انتظار بازگشت است. در مراتب بالاتر عرفانی، «بذل روح و جان» به عنوان بالاترین نماد عشق حقیقی و فداکاری شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل البذل
واژه «البذل» یک اصطلاح اصالتاً عربی از ریشه «بذل» است که به فرهنگ و ادبیات فارسی راه یافته و کاربرد گستردهای دارد. معنای هستهای این واژه بر بخشیدن، انفاق کردن و اعطای مال، توان یا جان از روی رضایت خاطر و گشادهدستی استوار است؛ به طوری که فرد بدون اکراه و با میل باطنی از دارایی خود به نفع دیگران میگذرد.
اگرچه خود این کلمه با همین ظاهر در قرآن کریم نیامده، اما مصادیق اخلاقی آن مانند ایثار و انفاق مکرراً ستایش شدهاند. این واژه همخانوادههای مهمی چون باذل، مبذول و ابتذال دارد و در جدولهای کلمات به عنوان یک لغت ۵ حرفی با بار معنایی مثبت شناخته میشود.