یعنی چه
غسل جنابت در اصطلاح فقهی به معنی شستشوی کامل بدن (به یکی از دو روش ترتیبی یا ارتماسی) با نیت پاک شدن از حالت ناپاکیِ حکمی (حَدَث اکبر) است که پس از رابطه جنسی یا خروج منی حاصل میشود.
مترادف
واژههایی چون غسل واجب یا طهارت از حدث اکبر به عنوان عبارات هممعنی و جایگزین در متون فقهی به کار میروند.
جمله سازی
تلفظ
این ترکیب واژگانی در زبان فارسی به صورت غُسْلِ جَنَابَتْ تلفظ میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم از اصطلاحات مربوط به غسلهای آیینی و طهارت مذهبی استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه تماماً عربی دارد و در فقه اسلامی به همین صورت به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل غسل جنابت
غسل جنابت یکی از غسلهای واجب در شریعت اسلام است که پس از ایجاد حالت جنابت (به سبب رابطه جنسی یا خروج منی) بر مکلف واجب میشود. واژه غسل در لغت به معنای شستن و جنابت از ریشه جنب به معنای دوری و اجتناب است؛ چرا که فرد جنب تا پیش از طهارت، از برخی عبادات مانند نماز و توقف در مساجد دوری میکند.
این عمل عبادی به دو روش ترتیبی (شستن سر و گردن، سپس نیمه راست و بعد نیمه چپ بدن) یا ارتماسی (فرو رفتن یکباره در آب) انجام میشود. در فرهنگ و تفسیر دینی، غسل جنابت علاوه بر پاکیزگی جسمانی، نمادی از عبور از ناپاکی به پاکی، تجدید حیات مادی و معنوی، و آمادهسازی روح برای تقرب و ایستادن در پیشگاه خداوند است.