یعنی چه
محبت دوسره به معنای وجود احساس عشق، علاقه یا مهربانی همزمان و متقابل میان دو طرف است؛ حالتی که در آن هم عاشق به معشوق مهر میورزد و هم معشوق به عاشق علاقه دارد.
تلفظ
این ترکیب از واژهٔ عربی مَحَبَّت (mahabba[t]) و واژهٔ فارسی دو سَ رِه (do-sareh) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، «محبت دوسره» (۹ حرف) یا «عشق متقابل» است.
به انگلیسی
برای بیان این مفهوم در زبان انگلیسی از ترکیباتی که نشاندهنده تقابل و دوطرفه بودن هستند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای خالصتر و ترکیبات هممعنی فارسی آن شامل مهر دوطرفه، علاقه متقابل و مودت همسویه است.
در قرآن
خود این ترکیب فارسی در قرآن نیست، اما مفهوم محبت دوطرفه میان خدا و بندگان در آیه ۵۴ سوره مائده با عبارت «يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ» (خداوند آنها را دوست میدارد و آنها نیز خدا را دوست میدارند) و همچنین واژه «مودت» در آیه ۲۱ سوره روم به عنوان یک پیوند عاطفی دوسویه بیان شده است.
جمعبندی و توضیح کامل محبت دوسره
عبارت «محبت دوسره» یک ترکیب وصفی آمیخته از واژه عربی محبت و صفت فارسی دوسره است که کنایه از عشق و علاقه متقابل دارد. در فرهنگ و ادبیات عامه، این اصطلاح دقیقاً در مقابل عشق یکطرفه یا بیفرجام قرار میگیرد و نشاندهنده تفاهم، همدلی و جریان داشتن عاطفه در یک مسیر دوطرفه میان دو انسان است.
از نظر واژهشناسی، بخش دوم این عبارت یعنی «دوسره» به هر امر یا جریانی اتلاق میشود که هر دو سر یا هر دو طرف آن درگیر کار باشند و وقتی با محبت ترکیب میشود، کمال یک رابطه عاطفی را به تصویر میکشد. در عرفان و ادبیات کلاسیک نیز به این نوع پیوند قلبی توجه ویژهای شده است، چرا که بقای هر رابطهای را در گرو تمایل و کشش هر دو سوی رابطه میدانند.