یعنی چه
«برمیخیزیم» شکل صرفشدهٔ فعل برخاستن یا برخیزیدن در وجه مضارع اخباری و صیغهٔ اولشخص جمع (ما) است. این واژه در معنای فیزیکی به حالت تغییر وضعیت از نشستن و خوابیدن به ایستادن دلالت دارد و در مفهوم مجازی و اجتماعی، به معنای بیداری، شروع یک حرکت جمعی، مقاومت و دست زدن به قیام و نهضت است.
تلفظ
تلفظ این واژه متشکل از پیشوند استمراری «بَر»، نشانهٔ استمراری «می»، مادهٔ مضارع «خیز» و شناسهٔ اولشخص جمع «ـِیم» است که به صورت سرهم و روان (bar-mī-khī-zīm) ادا میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع با مضمون بلند شدن، قیام کردن یا پا شدن به صورت جمع، واژهٔ «برمیخیزیم» با ۹ حرف یک پاسخ دقیق و راستیآزماییشده است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن و میزان حماسی یا روزمره بودن آن، معادلهای متفاوتی در انگلیسی دارد؛ برای مفهوم قیام و رستاخیز از Rise و برای بلند شدن فیزیکی از Stand up استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی با توجه به معنای مورد نظر، افعال اول شخص جمع از ریشههای «قوم» (قیام)، «نهض» (نهوض) یا «ثور» (انقلاب و شورش) به عنوان معادل دقیق به کار میروند.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای رساندن مفهوم برخاستن و بلند شدن از مصدر Kalkmak استفاده میشود که در صیغه اول شخص جمع به صورت Kalkarız یا در زمان حال استمراری Ayağa kalkıyoruz بیان میگردد.
در قرآن
خود واژهٔ فارسی «برمیخیزیم» در متن عربی قرآن کریم وجود ندارد؛ اما مفاهیم همارز آن در آیاتی که به صورت جمع یا مفرد از به پا خاستن انسانها در روز قیامت (رستاخیز) یاد میکنند، متجلی است. به عنوان نمونه آیه ۶ سوره مطففین «یَوْمَ یَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِینَ» به برخاستن و به پا خاستن مردم اشاره دارد و کلمه رستاخیز نیز ترجمه مرسوم «قیامت» در فارسی است.
نماد چیست
این واژه در ادبیات حماسی، سیاسی و اجتماعی فارسی نماد حرکت رو به جلو، بیداری جامعه، تسلیم نشدن در برابر ظلم و ارادهٔ استوار گروهی است. برمیخیزیم استعارهای از بیدار شدن از خواب غفلت و آغازگر یک تحول بزرگ یا رستاخیز معنوی و اجتماعی محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل برمیخیزیم
واژهٔ «برمیخیزیم» یک فعل اصیل و کاملاً ایرانی است که از ترکیب پیشوند جهتدهندهٔ «بَر» (به معنی بالا و رو) با مادهٔ مضارع «خیز» (از مصدر برخاستن) پدید آمده است. این فعل در صیغهٔ اول شخص جمع، بازتابدهندهٔ یک حرکت، اقدام یا تصمیم گروهی است که در سادهترین شکل فیزیکی به معنای بلند شدن از جا و در مفاهیم عمیقتر به معنای ایستادگی و آغاز یک نهضت به کار میرود.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، این واژه بار معنایی بسیار مثبتی دارد و همواره با مفاهیمی همچون آزادیخواهی، رستاخیز، بیداری اجتماعی و قیام علیه ستم گره خورده است. واژگان همخانوادهٔ آن نظیر خیزش، رستاخیز و خاستگاه نیز همگی بر پویایی، پدیدار شدن و حرکت به سمت بالا دلالت دارند.
از نظر ساختار کلماتی، این واژه ۹ حرف دارد و در حوزهٔ ترجمه و روابط بینزبانی، معادلهای دقیقی در زبانهای انگلیسی، عربی و ترکی برای آن وجود دارد که بسته به لحن متن (عامیانه، حماسی یا مذهبی) انتخاب میشوند.