یعنی چه
دید کانونی در اصطلاحات پزشکی و اپتومتری به توانایی چشم برای تمرکز و تشکیل تصویری دقیق و واضح از اشیاء بر روی مرکز شبکیه اشاره دارد. در یک مفهوم دیگر و در متون تخصصی، این واژه گاه به دید مرکزی یا دید تونلی (که در آن دید محیطی حذف شده و فرد فقط مرکز را میبیند) نیز اطلاق میشود. این حالت معمولی و کلاسیک علمی است و نشاندهنده نحوه فوکوس سیستم بینایی بر روی یک نقطه خاص است.
تلفظ
واژه «دید» به کسر دال اول و سکون یاء و دال آخر تلفظ میشود. کلمه «کانونی» نیز با الف ممدوح و ضم نون به همراه یای نسبت ادا میگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «دید کانونی» به عنوان یک پاسخ ۹ حرفی برای سوالاتی با مضمون تمرکز بینایی، فوکوس چشم یا فاصله دو مردمک شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به زمینه کاربرد، از اصطلاحات مختلفی استفاده میشود. در مباحث فیزیک نور و اپتیک عموماً Focal vision، در کارهای کلینیکی Central vision و در آسیبشناسی بینایی کلمه Tunnel vision به کار میرود.
نماد چیست
این اصطلاح در نسخههای چشمپزشکی و عینکسازی ارتباط نزدیکی با تعیین مرکز نوری عدسی دارد و به عنوان مبنایی برای سنجش فاصله بین دو مردمک چشم یا همان نماد اختصاری PD (Pupillary Distance) به کار میرود که برای تنظیم دقیق دید کانونی بیمار الزامی است. همچنین در روانشناسی نماد تمرکز افراطی بر یک هدف و نادیده گرفتن حواشی است.
جمعبندی و توضیح کامل دید کانونی
دید کانونی یک مفهوم ترکیبی در حوزه بیناییسنجی، فیزیک نور و چشمپزشکی است که به مکانیزم تمرکز پرتوهای نور در نقطه مرکزی شبکیه اشاره دارد. این اصطلاح از دو واژه «دید» (ریشه فارسی باستان) و «کانونی» (معرب از یونانی) ساخته شده و توصیفگر حالتی است که در آن تمام توجه و پردازش بصری سیستم بینایی بر روی یک سوژه خاص معطوف میگردد.
در کاربردهای کاربردیتر مانند ساخت عینک، هماهنگی دید کانونی با مرکز عدسی اهمیت بالایی دارد تا از تاری دید و خستگی چشم جلوگیری شود. نقض این حالت یا انحراف در آن میتواند منجر به بروز اختلالات انکساری و عدم انطباق تصاویر در مغز گردد.
از بُعد استعاری و روانشناختی نیز این واژه گاه برای توصیف افرادی به کار میرود که دچار تکبعدی شدن توجه شدهاند؛ به این معنی که تمام توان ذهنی خود را روی یک نقطه یا هدف قفل کرده و سایر ابعاد، گزینهها یا محیط پیرامون خود را به کل نادیده میگیرند.