یعنی چه
واژه معصوبة مؤنث «معصوب» و مشتق از ریشه عربی (ع-ص-ب) است. این کلمه در لغتنامههای کلاسیک به زنی ظریف اما خوشساخت، ورزیده و تنومند (مجدولة الخلق) اطلاق میشود. همچنین در کاربردهای دیگر به معنای فرد یا زنی است که چشمها یا سر او با پارچه و دستار بسته شده باشد (مانند معصوبة العينين به معنی زن چشمبسته).
تلفظ
این واژه به صورت مَعْصُوبَة (با سکون عین، ضمه صاد و فتح واو پیش از تاء تانیث) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه به عنوان پاسخی ۶ حرفی برای نشانه «زن خوشبنیه و محکمخلقت» یا «مؤنث معصوب» شناخته میشود.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، اگر منظور فیزیک و اندام باشد از واژگان مربوط به خوشساختی و اگر منظور بستهشدن با طناب یا چشمبند باشد، از کلمات مربوط به بند و اسارت استفاده میشود.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه متناسب با کاربرد آن شامل «خوشاندازه»، «استوارخلقت»، «خوشفرم»، «بستهشده» و «چشمبسته» است.
نماد چیست
این کلمه در فرهنگ لغوی نماد زیبایی همراه با استحکام بنیه در خلقت زنانه است. همچنین در کاربرد معاصر (به دلیل معنای چشمبسته بودن)، مفاهیمی چون بیطرفی محض (مانند بانوی عدالت) یا محدودیت و ناآگاهی را تداعی میکند.
جمعبندی و توضیح کامل معصوبة
واژه «معصوبة» یک کلمه عربی چندمعنایی از ریشه (ع-ص-ب) است که در متون کهن لغوی نظیر دهخدا و منتهیالارب، بیشتر در توصیف ویژگیهای فیزیکی مثبت یک زن به کار رفته و به معنای دختری با استخوانبندی استوار، گوشت ورزیده و اندام متناسب (مجدولة) است.
از سوی دیگر، این کلمه در زبان عربی معاصر و بافتهای کاربردی دیگر، به معنای مفعولیِ «بستهشده» اشاره دارد؛ به ویژه در ترکیبهایی مانند «معصوبة العينين» که به معنای زن یا دختر چشمبسته است و کاربردهایی نمادین در مفاهیم حقوقی یا فرهنگی پیدا میکند. این واژه مستقیماً در قرآن مجید ذکر نشده، هرچند همخانوادههای آن نظیر عصابه و عصبة کاربرد دارند.