یعنی چه
آدم ضعیف یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است و به کسی اطلاق میشود که در مقابله با مشکلات، تصمیمگیریها یا از نظر بنیه جسمانی و مادی، توان و قدرت کافی را ندارد. این اصطلاح در متون قدیم گاهی به معنای فقیر، مظلوم یا برای ابراز تواضع نیز به کار رفته است.
تلفظ
این ترکیب وصفی از دو واژه آدم (با ریشه عبری) و ضعیف (با ریشه عربی صفت مشبهه از ض ع ف) تشکیل شده و به صورت روان آدَمِ ضَعیف خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، پاسخ دقیق برای نشانه «آدم ضعیف» خود واژه هفتحرفی «ادم ضعیف» است. البته بسته به تعداد حروف، کلماتی نظیر ناتوان و عاجز نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف فرد ناتوان یا سستبنیه از واژهها و اصطلاحات Weak person یا Weakling استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از واژه «ضعيف» یا اصطلاح «شخص ضعیف» استفاده میشود؛ همچنین در قرآن کریم واژه «الضعفاء» و «مستضعفین» به کار رفته است.
به فارسی
واژههای مترادف فارسی برای این ترکیب شامل ناتوان، عاجز، زبون، کمزور، نحیف، بیقدرت، بیبنیه و رنجور هستند که در مقابل واژگانی چون قوی، نیرومند و توانا قرار میگیرند.
جمعبندی و توضیح کامل ادم ضعیف
عبارت «آدم ضعیف» ترکیبی وصفی است که ریشههای آن از زبانهای عبری و عربی به فارسی راه یافتهاند. این اصطلاح بازتابدهنده فردی است که در ابعاد مختلف جسمانی، فکری، روحی یا مادی دچار نقص در قدرت و توانایی است. در متون کهن فارسی و ادبیات عرفانی، این واژه گاهی بار معنایی متفاوتی مانند فروتنی و تواضع داشته یا به عنوان نمادی از مظلومیت در جامعه مطرح شده است.
در فرهنگ اسلامی و قرآن کریم نیز مفهوم ضعف انسانی مورد توجه قرار گرفته و انسان ذاتاً در برابر تمایلات و سختیها ضعیف توصیف شده است؛ همچنین طبقات اجتماعی ناتوان با اصطلاحاتی چون مستضعفین و ضعفا مورد حمایت قرار گرفتهاند. در تصویرسازیهای ادبی فارسی، موجوداتی مانند مورچه و پشه یا نی به عنوان نمادهای سنتی برای نمایش این مفهوم به کار میروند.