یعنی چه
در اصطلاح حقوقی و فقهی، عین مستأجره به مال مادی و ملموسی (اعم از منقول یا غیرمنقول مانند خانه، مغازه یا خودرو) گفته میشود که موضوع عقد اجاره قرار میگیرد. در این رابطه حقوقی، مستأجر برای مدت معینی مالک منافع آن مال میشود و حق استفاده از آن را پیدا میکند، در حالی که مالکیت خودِ شیء (عین) همچنان متعلق به موجر باقی میماند.
تلفظ
این اصطلاح به صورت «عَینِ مُستَأجَرِه» تلفظ میشود که از دو واژه عربی تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح حقوقی ۱۰ حرفی خودِ «عین مستاجره» است و به عنوان راهنما معمولاً از عباراتی همچون «مورد اجاره» یا «مال اجاره داده شده» استفاده میشود.
به انگلیسی
در متون حقوقی و بازرگانی انگلیسی، برای اشاره به مال مورد اجاره از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای روان و رایج فارسی این ترکیب اصطلاحی شامل «مورد اجاره»، «مال مورد اجاره»، «کالای کرایهای» و «مأجوره» است.
نماد چیست
این اصطلاح در فقه و حقوق اسلامی نماد و مظهر قاعدهی تفکیک «مالکیت عین» از «مالکیت منفعت» است؛ به این معنی که یک فرد میتواند مالک خودِ یک شیء باشد اما حق استفاده روزمره از آن را به شخص دیگری واگذار کند.
جمعبندی و توضیح کامل عین مستاجره
اصطلاح حقوقی و فقهی «عین مستأجره» در واقع همان مال، ملک یا شیء مادی است که بر اساس قرارداد یا عقد اجاره، به تصرف موقت مستأجر درمیآید. به زبان ساده و روزمره، وقتی شما یک خانه، مغازه یا حتی خودرو را کرایه میکنید، به آن خانه یا خودرو در اصطلاح قانونی «عین مستأجره» یا «مورد اجاره» میگویند. در طول مدت قرارداد، شما مالک منافع آن هستید و حق استفاده از آن را دارید، اما مالکیت اصلِ مال همچنان برای صاحبخانه یا صاحب خودرو (موجر) محفوظ است.
این ترکیب از دو واژه عربی «عین» به معنای خودِ شیء یا مال مادی، و «مستأجره» به معنای اجاره داده شده تشکیل شده است. اگرچه اصل ریشه کلمه یعنی «أجر» در قرآن کریم برای موضوعاتی مثل به کار گرفتن افراد (اجیر کردن) به کار رفته، اما ترکیبِ اصطلاحیِ «عین مستأجره» یک عبارت تخصصیِ حقوقی و فقهی است که بعدها تدوین شده و امروزه در تمامی دادخواستها، اجارهنامهها و قوانین مدنی کاربرد وسیعی دارد.